ัย “ลืมตา จากนั้นก็หายตัวไป?”
เซี่ยอีฉานพยักหน้ารับ
ไม่เพียงเซี่ยอีฉาน หั่วเตาหลางก็พูดขึ้นมาเช่นกัน “นางเคลื่อนไหวรวดเร็วมากขอรับ”
ลู่เฉินเข้าใจแล้ว จึงพูดขึ้นมา “ดูเหมือนว่ามีคนช่วยนางอยู่”
“ช่วยนาง?” เซี่ยอีฉานไม่รู้ว่าหมายความว่าอย่างไร
หั่วเตาหลางมองด้วยความแปลกใจ ลู่เฉินจึงเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ เซี่ยอีฉานพลันตกตะลึงขึ้นมา “หมายความว่า สิ่งประหลาดลึกลับนั่นอยู่ใกล้ ๆ นี่หรือขอรับ?”
“หรือว่าเขาจะยังไม่รู้” ลู่เฉินยังไม่มั่นใจ จึงพูดได้เพียงเท่านี้
เซี่ยอีฉานได้ฟังแล้วรู้สึกชาไปทั้งตัว “ไม่รู้ว่าเขาจะปรากฏตัวออกมาหรือไม่”
“ไม่ต้องสนใจเขาแล้ว เข้าไปเถิด” ลู่เฉินจัดการกับอารมณ์ของตน จากนั้นปล่อยเพลิงทั้งเก้าออกไปบนกำแพงน้ำแข็ง
กำแพงน้ำแข็งที่ไม่มียันต์ปิดผนึกหลอมละลายลงทันที จากนั้นห้องลับห้องหนึ่งก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าคนทั้งสาม
บริเวณรอบ ๆ เต็มไปด้วยแสงสว่างสีเขียว
เมื่อเซี่ยอีฉานเห็นภายในนี้ จึงตกตะลึงขึ้นมา “นายท่าน ดูนั่น ที่นี่มีผลไม้ถูกปิดผนึกอยู่จำนวนมาก!”
ลู่เฉินเองก็เห็นเช่นกัน และเมื่อมองแล้วก็เห็นว่ามีผลไม้หนึ่งหมื่นปี ไปจนถึงหนึ่งแสนปีอยู่กองหนึ่ง พวกมันถูกผนึกด้วยน้ำแข็งเอาไว้ที่นี่ ทำให้ผลไม้เหล่านี้ถูกเก็บรักษาไว้เป็นอย่างดี
แต่ชายหนุ่มยังไม่เข้าใจเล็กน้อย “สิ่งประหลาดลึกลับนี้ เก็บรวบรวมผลไม้เหล่านี้ไว้เพื่อทำสิ่งใดกัน?”
คำถามนี้เซี่ยอีฉานก็อยากรู้เช่นกัน ดังน
