ี่พวกมันเห็นก็คือสิ่งที่ข้าเห็นเช่นกัน” เฮยหลวนพูดด้วยความภูมิใจ
เจี่ยอันเอ่ยชื่นชมขึ้นมา
ลู่เฉินพูดขึ้น “เช่นนั้นพวกเราพักผ่อนที่นี่ก่อน แล้วรอให้นกเหล่านั้นหาบ่อน้ำนั่นพบ”
“อืม” เฮยหลวนขานรับ
หลังจากนั้นทั้งสามจึงมองหาสถานที่ในการพักผ่อน
ลู่เฉินหลับตาลงและใช้เคล็ดวิชาหมื่นวิญญาณ แต่เคล็ดวิชาหมื่นวิญญาณนี้สามารถค่อย ๆ แผ่ขยายออกไปได้
ชายหนุ่มค่อย ๆ แทรกซึมเข้าไปโดยอาศัยหญ้าวิญญาณรอบ ๆ รวมทั้งก้อนหินพิเศษบางส่วนที่อยู่ท่ามกลางหิมะนี้ พวกมันทำให้ลู่เฉินสามารถสัมผัสเหตุการณ์ในระยะสิบลี้ได้
แต่ในระยะสิบลี้นั้น หากคิดจะตามหาสิ่งของนับว่าลำบากนัก ดังนั้นลู่เฉินจึงต้องใช้เวลานานเล็กน้อย
ทว่าไม่นานเขาก็พบว่าบริเวณใกล้ ๆ เกิดการเคลื่อนไหวบางอย่าง
ชายหนุ่มเห็นเพียงแสงสีท่องสว่างวาบ จากนั้นบนท้องฟ้าก็มีเขตแดนแสงทองปรากฏขึ้น และมีเสียงหัวเราะดังขึ้นมา “เจ้าหนุ่ม ในที่สุดก็หาเจ้าพบ!”
ผู้พูดนั้นไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นผู้เฒ่าเตาคนนั้น
เจี่ยอันและเฮยหลวนไม่รู้จัก ดังนั้นทั้งสองจึงเตรียมพร้อมขึ้นมา ส่วนลู่เฉินยิ้มพลางพูด “ตามหาข้ามีเรื่องอันใด?”
“บนลานประลองเจ้าทำให้ข้าสูญเสียของล้ำค่า ครั้งนี้จะไม่เป็นเช่นนั้นแล้ว”
“อย่างไรกัน? อยากแก้แค้นหรือ?”
“นำแผนที่คืนมาให้ข้า และมอบผลไม้มอบให้ข้า แล้วข้าจะไว้ชีวิตเจ้า มิเช่นนั้นข้าจะไม่เล่นตามกฎกับเจ้า” ผู้เฒ่าเตายิ้มหยัน
ลู่เฉินแสยะยิ้ม “บนลานประลองนั้นเจ้า
