นเจ้าก็ติดต่อกับเจ้าตำหนักด้วยวิธีการนี้มาโดยตลอดหรือ?”
“ใช่!” องค์หญิงไป๋ฮวาพูดด้วยท่าทางสง่างาม
“แล้วครั้งนี้เจ้าติดต่อมาหาข้าด้วยเหตุใด?” ลู่เฉินถามองค์หญิงไป๋ฮวา
องค์หญิงไป่ฮวายิ้มและกล่าวว่า “เพื่อเสนอความร่วมมือ”
“ร่วมมือรึ?”
“ข้าช่วยเจ้าตามหาเจ้าตำหนักแล้ว ดังนั้นตอนนี้เรามาคุยเรื่องความร่วมมือกันได้รึยัง?” องค์หญิงไป๋ฮวามองลู่เฉินอย่างคาดหวัง
ลู่เฉินเห็นว่าอีกฝ่ายไม่มีเจตนาร้ายต่อตนเอง ทั้งช่วยเหลือมามากจึงพูดว่า “บอกข้ามาก่อนว่าความร่วมมือที่ว่าคืออะไร”
“เราต้องการให้เจ้าช่วยเราทำลายค่ายกลนอกป่าประหลาด เพื่อให้เราสามารถออกไปได้” องค์หญิงไป๋ฮวากล่าวด้วยรอยยิ้ม
“เจ้าคิดมาทำอะไรข้างนอกกัน?”
“เราต้องการโลกที่กว้างขึ้น” องค์หญิงไป๋ฮวาอธิบาย
“เพราะเหตุใด?”
องค์หญิงไป๋ฮวาลังเลเล็กน้อย ก่อนจะตอบว่า “บอกตามตรงว่าเราไม่ได้มาจากโลกนี้ แต่มีคนมาที่นี่มากขึ้นเรื่อย ๆ ดังนั้นสถานที่แห่งนี้จึงแทบจะไม่สามารถรองรับพวกเราได้แล้ว โดยเฉพาะวิญญาณดอกไม้ที่อ่อนแอบางชนิด หากพวกเขาต้องการฝึกฝน มันก็จำเป็นจะต้องกระจายกันออกไปและไม่อาจอยู่ใกล้กันเกินไปได้”
ชายหนุ่มเห็นว่าอีกฝ่ายจริงใจจึงพูดว่า “ไม่ต้องกังวล รอจนข้าจัดการกับเจ้าตำหนักคนนี้ได้ก่อน”
“ถ้าเป็นไปได้เจ้าก็พาพวกเขาไปที่ป่าประหลาดสิ แล้วเราจะช่วยเจ้าจัดการกับพวกเขาเอง”
“ไม่จำเป็น!” พูดจบแล้วเขาก็เดินออกจากภาพลวงตา
ในลานไป๋ฮวา องค์หญิงไป๋ฮวาห
