บผิดชอบเรื่องนี้”
“ท่านเจ้าตำหนัก ตอนนี้เขาไปที่ป่าประหลาดอยู่ ท่านต้องการให้ข้าไปตามหาเขาจากที่ใดกัน?” ผู้อาวุโสใหญ่ขัดขืน
“ข้าไม่สนใจว่าเจ้าจะใช้วิธีใด หาเขาให้เจอก่อน จากนั้นทุกคนจงร่วมมือจัดการกับเขา เข้าใจใช่หรือไม่?” หลังจากเจ้าตำหนักพูดเช่นนั้น เขาก็ให้ทุกคนแยกย้ายออกไปค้นหา
ภายใต้การเตรียมการของลู่เฉิน ผู้อาวุโสสามวิ่งกลับมาหลังจากผ่านไปครึ่งชั่วยามกับอีกหนึ่งก้านธูป เขาตรงไปหาผู้อาวุโสใหญ่กับเจ้าตำหนักพลางเอ่ยหอบ “ข้าพบร่องรอยของเขาแล้ว”
“บอกข้ามา มันอยู่ที่ใด?” เจ้าตำหนักรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง
“ทางเข้าป่าประหลาดขอรับ” ผู้อาวุโสสามรายงาน
เมื่อเจ้าตำหนักได้ยินดังนั้น เขาก็ตะโกนทันทีว่า “รวบรวมผู้อาวุโสคนอื่น ๆ แล้วไปพร้อมกัน!”
จากนั้นผู้อาวุโสทั้งหมดก็มาถึง แต่ยังคงไม่เห็นผู้อาวุโสแปดกับผู้อาวุโสรอง ผู้อาวุโสใหญ่จึงสับสน “ผู้อาวุโสรองกับผู้อาวุโสแปดอยู่ที่ใดกัน?”
เจ้าตำหนักสังหารผู้อาวุโสรองไปแล้ว และเขาจะไม่ต้องการให้คนอื่นรู้ ดังนั้นจึงพูดว่า “ตอนนี้ไม่ต้องไปสนใจพวกเขา”
หลังจากพูดเช่นนั้น เจ้าตำหนักก็พาทุกคนออกไปจากที่นี่
…
หลังจากนั้นไม่นานทุกคนก็เห็นชายหนุ่มอยู่ในป่าประหลาด ลู่เฉินส่งยิ้มให้กลุ่มผู้อาวุโส “ทุกคนมากันแล้วหรือ?”
ผู้อาวุโสสี่ ผู้อาวุโสเจ็ด และผู้อาวุโสสิบดูไม่มีความสุข ในขณะที่ผู้อาวุโสสามกับผู้อาวุโสห้ายอมจำนนต่อลู่เฉินอย่างสมบูรณ์ ส่วนผู้อาวุโสแปดและผู
