้อาวุโสรองล้วนไม่อยู่แล้ว มีเพียงผู้อาวุโสเก้าและผู้อาวุโสใหญ่เท่านั้นที่ยังคงดูสับสน
“จับตัวเขา!” เจ้าตำหนักออกคำสั่งทันที
แต่ทันใดนั้นลู่เฉินก็สะบัดมือเพื่อแสดงภาพขึ้นมา
ภาพนี้แสดงให้เห็นฉากที่ผู้อาวุโสรองถูกเจ้าตำหนักสังหาร
เมื่อเห็นภาพที่เกิดขึ้น การแสดงออกของกลุ่มผู้อาวุโสก็เปลี่ยนไป ผู้อาวุโสใหญ่จ้องมองเจ้าตำหนักแล้วเอ่ยถาม “ท่านเจ้าตำหนัก นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”
“ผู้อาวุโสรองที่ถูกเขาล่อลวง ดังนั้นข้าจึงจำเป็นต้องปลิดชีพนาง เจ้ามีคำถามรึ?” เจ้าตำหนักเอ่ยอย่างไร้ยางอาย
ชายหนุ่มแสยะยิ้มพลางเอ่ยถาม “ล่อลวง? ข้าสงสัยนักว่าตัวเองจะใช้อะไรล่อลวงผู้อาวุโสรองได้?”
ผู้อาวุโสคนอื่น ๆ คิดว่าสิ่งที่ลู่เฉินพูดนั้นสมเหตุสมผล ดังนั้นพวกเขาจึงอยากรู้อยากเห็นยิ่งขึ้น
ชายหนุ่มหยิบผลไม้ออกมาแล้วพูดว่า “เจ้าตำหนักต้องการสังหารข้าก็เพราะข้าได้ผลไม้เหล่านี้มา”
ผู้อาวุโสใหญ่และผู้อาวุโสเก้าต่างไม่รู้ว่าลู่เฉินมีผลไม้อยู่ในครอบครอง พวกเขาจึงประหลาดใจ
แต่ดูเหมือนว่าผู้อาวุโสคนอื่น ๆ จะรู้เรื่องนี้มานานแล้ว พวกเขาจึงเพียงมองหน้ากัน
เจ้าตำหนักเริ่มพูดว่า “เจ้าหนุ่ม เจ้าใช้สิ่งนี้ล่อลวงให้ผู้อาวุโสรองจัดการกับข้า!”
“เหตุใดข้าต้องจัดการกับเจ้าด้วย?”
เจ้าตำหนักกลัวว่าลู่เฉินจะพูดสิ่งที่ไม่สมควรพูดออกมา จึงเอ่ยกับผู้อาวุโสใหญ่ว่า “เหตุใดเจ้าถึงยังงุนงงอยู่? ลงมือสิ!”
“เจ้าตำหนัก เราต้องทำความเข้าใจกับสถานการ
