บทที่ 684 เลือกมาหนึ่งสิ่ง จะรอดหรือตาย!
เมื่อพ่างจื่อได้ฟังก็รู้สึกว่าน่าขัน “เจ้าหนุ่ม เจ้าดูถูกข้างั้นหรือ?”
ราชันต้นหัวเราะที่อยู่อีกด้านหนึ่งหัวเราะขึ้นมา “เจ้าหนุ่ม เจ้าอยากตายจริง ๆ งั้นหรือ?”
ชายชราที่ยืนอยู่ด้านหลังลู่เฉินรู้สึกกลัวขึ้นมาเล็กน้อย
ทว่าชายหนุ่มไม่สนใจ “หากคิดจะลงมือก็จงรีบซะ”
พ่างจื่อคิดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะอวดดีเช่นนี้ ดังนั้นจึงรีบปล่อยกระแสอากาศสีม่วงกลุ่มหนึ่งออกมาทันที มุ่งโจมตีไปยังลู่เฉิน
ชายชราคิดว่าชายหนุ่มจะต้องตายแน่ ดังนั้นจึงรีบหันไปพูดกับพ่างจื่อทันที “นายท่านได้โปรดให้อภัยผู้น้อยด้วย ปล่อยเขาไปเถิด ”
“เมื่อครู่ข้าได้ให้โอกาสเขาไปแล้ว แต่เขากลับไม่คว้าเอาไว้ เช่นนั้นจะมาโทษข้าไม่ได้” หลังจากพ่างจื่อยิ้มเย็นชาก็ก้าวเข้าไปหาลู่เฉินที่ ‘ไม่ขยับกาย’ ตรงหน้าทีละก้าว
ชายชราร้อนใจขึ้นมา จึงรีบตะโกนบอกอีกฝ่าย “เจ้าได้สติเสียที!”
“เลิกตะโกนเถอะ มันไม่มีประโยชน์หรอก ตอนนี้เขากำลังอยู่ในห้วงความฝัน” พ่างจื่อเย้ยหยัน จากนั้นในมือพลันปรากฏกระบี่เล่มหนึ่งขึ้นมาและแทงไปยังคนตรงหน้า
เมื่อเห็นว่ากระบี่นี้กำลังจะโจมตีไปยังลู่เฉิน แววตาของเขาเองก็พลันสว่างวาบขึ้นมาทันที พร้อมเบี่ยงตัวหลบเลี่ยงคมกระบี่ จากนั้นมือข้างหนึ่งก็จับไหล่อีกฝ่ายไว้ เผยรอยยิ้มประหลาดออกมา “รอเจ้าอยู่พอดี!”
รอข้า?
พ่างจื่อยังไม่ทันได้ตอบโต้ใด ๆ และเห็นว่าแขนของตนราวกับกำลังถูก ‘ดูด’ พลังออกไป
