่ด้านหลังถึงกับสูดหายใจเข้าลึก “พลังการดูดวิญญาณนี้ …ช่างแข็งแกร่งนัก!”
ลู่เฉินไม่สนใจว่าชายชรากำลังคิดสิ่งใด ยังคงเดินไปตามทางของตนต่อไป
ชายชราจึงเดินตามไปอย่างเงียบ ๆ
ส่วนเถาวัลย์ด้านหน้านั้นยังไม่ทันถึงตัวชายหนุ่มก็ร่วงหล่นไปตามทางเสียก่อน จนกระทั่งลู่เฉินมาถึงปากถ้ำแห่งหนึ่ง ที่นั่นเขาได้เห็นเถาวัลย์ขนาดใหญ่อีกครั้ง
แต่ไม่เพียงเท่านั้น เถาวัลย์ขนาดใหญ่นี้ยังส่งเสียงขึ้นมาด้วยความโกรธเคือง “เจ้าคือผู้ใดกัน? เหตุใดจึงคิดที่จะทำร้ายข้า? และยังคิดทำร้ายคนของข้าอีก!”
“ปล่อยสตรีผู้นั้นไปซะ แล้วข้าจะไม่ทำร้ายเจ้า มิเช่นนั้น…” เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“นางเป็นเหยื่อของข้า จะปล่อยไปได้อย่างไร?” อีกฝ่ายยังคงยืนกรานเช่นเดิม
“หากไม่ปล่อย เช่นนั้นข้าคงต้องจัดการเจ้าเสีย!” เมื่อลู่เฉินพูดจบ จึงใช้ ‘เคล็ดวิชาหมื่นวิญญาณ’
เถาวัลย์ขนาดใหญ่เริ่มลีบเล็กลง ทำให้ราชันภูเขาเถาวัลย์ทมิฬรู้สึกโมโหจนดึงมันกลับมาทันที จากนั้นก็ก่นด่า “เจ้าหนุ่ม ถ้าเจ้ากล้านักก็จงเข้ามา! ข้ารับรองว่าได้จะทำให้เจ้าตายทั้งเป็น!”
ชายหนุ่มคร้านจะฟังคำข่มขู่ของอีกฝ่าย จึงเตรียมพร้อมและเดินเข้าไป
ทันใดนั้นชายชราก็พูดด้วยน้ำเสียงติดขัดขึ้นมา “เจ้าหนุ่ม อย่าวู่วามเด็ดขาด ทุกอย่างอยู่ภายในนั้น”
“ข้าไม่สนว่าภายในนั้นจะมีสิ่งใด!” เขาไม่สนใจใด ๆ ทั้งสิ้นและเดินตรงเข้าไปภายในนั้น
ชายชราอดส่ายศีรษะไม่ได้ “บ้าไปแล้ว บ้าไปแล้วชัด ๆ!”
สุ
