่ายกำลังยืนอยู่ภายในเขตแดนโปร่งแสง จึงยิ้มและพูดขึ้นว่า “เป็นอย่างไร? กลัวว่าข้าจะทำร้ายเจ้าหรือ?”
“อาจารย์บอกว่า ทำเช่นนี้จะปลอดภัย” จูเก๋อหลิงเฟิงพูดด้วยความลำบากใจ
ผู้อาวุโสห้าขานรับ ก่อนจะเดินผ่านไป จูเก๋อหลิงเฟิงจึงสงสัย “ผู้อาวุโสห้า… นี่ท่าน?”
“อาจารย์ของเจ้าบอกว่าจะอยู่ข้างในอีกสักพัก” ผู้อาวุโสห้าตอบ
จูเก๋อหลิงเฟิงรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ปกติ จึงเอ่ยถามอีกครั้ง “ผู้อาวุโสห้า คือว่า… ท่านช่วยพาอาจารย์ของข้าออกมาหน่อยเถอะ”
“ถ้าข้าไม่ทำเล่า?” ผู้อาวุโสห้าแย้มยิ้มพลางมองจูเก๋อหลิงเฟิง
อีกฝ่ายจึงตื่นตระหนก “หากท่านไม่ทำ เช่น… เช่นนั้น ข้าก็จะไม่เกรงใจแล้ว!”
“โอ้? เกรงใจ?”
“อาจารย์บอกว่า หากเขาไม่ออกมา ให้ข้าเคลื่อนไหวค่ายกลสังหารนี้” จูเก๋อหลิงเฟิงพูดจบก็ถอยไปด้านหลัง ในขณะที่ผู้อาวุโสห้านั้นไม่สามารถผ่านเข้าไปได้
สิ่งนี้ทำให้ผู้อาวุโสห้าขมวดคิ้วมุ่น
ทันใดนั้น ลู่เฉินได้ใช้เคล็ดวิชาวิญญาณสายฟ้าลอยตัวออกมาจากภายในขวดนั้น และพุ่งตัวไปยังจูเก๋อหลิงเฟิง
จูเก๋อหลิงเฟิงเห็นลู่เฉินพุ่งตัวมาก็ตกตะลึงจนหน้าถอดสี จากนั้นก็รีบวิ่งไปยังสถานที่หนึ่งในค่ายกลอย่างรวดเร็ว
ทว่าลู่เฉินเร็วกว่ามาก ไม่นานก็ไปถึงด้านหน้าของสถานที่นั้น เปลี่ยนแปลงเส้นทางภายในค่ายกลของเขาเล็กน้อย ทำให้จูเก๋อหลิงเฟิงหลงทางอยู่ภายในค่ายกล
จูเก๋อหลิงเฟิงหวาดกลัวจนต้องมองไปรอบ ๆ “เกิดอะไรขึ้น?”
“ค่ายกลนี้กว้างใหญ่ไพศาล เจ้
