ปจากที่นี่ไม่ได้” ผู้อาวุโสห้ากล่าว
แต่อีกฝ่ายกลับไม่เชื่อ เขาปล่อยการโจมตีออกไปยังเขตแดนรอบ ๆ แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่สามารถหนีออกไปได้ ทำให้ผู้อาวุโสแปดพูดออกมาด้วยความโมโห “หากเกิดเรื่องใดขึ้นกับข้า พวกเจ้าก็ฝันไปเถิดว่าจะออกไปจากห้องลับของข้าได้!”
ชายหนุ่มเผยรอยยิ้มประหลาด “เช่นนั้นคงต้องทำลายค่ายกล?”
“เจ้าหนุ่ม ค่ายกลนั่นไม่เหมือนกับค่ายกลก่อนหน้านี้!” ผู้อาวุโสแปดข่มขู่ลู่เฉิน
“แตกต่างกันอย่างไรหรือ?”
“ค่ายกลนี้เชื่อมต่อกับค่ายกลใหญ่ของวังผู้อาวุโส ดังนั้นหากเจ้าทำลายมัน ก็จะส่งผลต่อทั้งค่ายกลใหญ่ เมื่อถึงเวลานั้นอาจจะดึงดูดผู้คนที่น่ากลัวเข้ามามากมายได้!” ผู้อาวุโสแปดตอบด้วยรอยยิ้มประหลาด
ลู่เฉินยิ้มหยัน “ขยะทั้งสิ้น!”
“ขยะ? เช่นนั้นเจ้าก็ลองถามผู้อาวุโสห้าว่าค่ายกลนั้นน่ากลัวหรือไม่!” ผู้อาวุโสแปดมองไปยังผู้อาวุโสห้า
ผู้อาวุโสห้ามีสีหน้าเปลี่ยนไป และยังมองไปทางลู่เฉิน “เขาพูดไม่ผิด ค่ายกลใหญ่ด้านนอกถือเป็นสิ่งที่น่ากลัวจริง ๆ!”
ใครจะรู้ว่าลู่เฉินกลับตอบด้วยความมั่นใจ “ข้ามีวิธีตัดการเชื่อมต่อของค่ายกลด้านอกและค่ายกลใหญ่นั่น”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ผู้อาวุโสห้าก็เอ่ยถามด้วยความสงสัย “จริงหรือ?”
“เจ้าคิดว่าอย่างไรเล่า?” ลู่เฉินยิ้มประหลาด
แต่ผู้อาวุโสแปดไม่เชื่อ จ้องมองไปยังชายหนุ่มพลางพูดขึ้นว่า “เจ้าหนุ่ม เจ้าไม่มีความสามารถเช่นนั้น!”
“รอให้ข้าจับเจ้าได้เสียก่อน เจ้าก็จะรู้ว่ามีค
