เห็นว่าเถาวัลย์นี้คือสิ่งใด เขาขมวดคิ้วขึ้นมา “ผู้อาวุโสห้า เจ้านำเถาวัลย์หมื่นพิษออกมาใช้จริงหรือ?”
“ใครใช้ให้เขามาทำลายต้นพืชของข้ากันเล่า!”
ผู้อาวุโสเจ็ดกลับดูถูกว่า “เจ้าใช้เถาวัลย์หมื่นพิษกับผู้ฝึกตนขั้นหลอมแก่นแท้จริงหรือ เจ้าช่างหน้าไม่อายเสียจริง!”
“เช่นนั้นแล้วอย่างไร?” ผู้อาวุโสห้าไม่สนใจ
ผู้อาวุโสสิบขมวดคิ้วมุ่น “เถาวัลย์หมื่นพิษ เมื่อพิษเข้าสู่ร่างกายของคน จะทำให้ภายในร่างกายเกิดเถาวัลย์นับหมื่นต้นงอกขึ้นมา ทำให้คนผู้นั้นเจ็บปวดเจียนตาย!”
สำหรับเขตแดนนี้ ผู้อาวุโสอื่น ๆ ต่างก็รู้ดี แต่ตอนนี้ผู้อาวุโสห้ากลับนำมาใช้กับลู่เฉิน ทำให้ผู้อาวุโสเหล่านี้ต่างก็มีสีหน้าไม่สู้ดีนัก
ชายหนุ่มยังคงนิ่งเฉย เขายังคงมองเถาวัลย์พิษที่เติบโตขึ้นอย่างบ้าคลั่ง จนกระทั่งเถาวัลย์พิษเหล่านี้บดบังแสงในที่สุด ทำให้ลู่เฉินราวกับกำลังถูก ‘ขัง’ อยู่ภายในห้องห้องหนึ่ง
ไม่เพียงเท่านั้น รอบกายลู่เฉินยังเกิดแสงสว่างสีเขียวขึ้นมากมาย และแสงสีเขียวนี้ยังมีแสงสว่างของดาวสีดำแอบแฝงอยู่
จากนั้นแสงสีเขียวก็ค่อย ๆ กลายเป็นเงาเถาวัลย์หนามมากมาย ค่อย ๆ ตีไปบนร่างของลู่เฉิน
เดิมทีชายหนุ่มคิดจะใช้ ‘กำแพงพันชั้น’ มาต้านทานไว้ แต่เงาหนามเหล่านี้ สามารถทะลุผ่านการป้องกันจนเข้ามายังกายเนื้อได้ ดังนั้นจึงพูดได้ว่ายากที่จะป้องกันได้
ดังนั้น ชายหนุ่มจึงไม่ป้องกันใด ๆ ปล่อยให้แสงสีเขียวเหล่านี้เข้าสู่ร่างกายของตน
แต่ผู้ค