น ก็ถูกขังอยู่ภายในระฆังนี้มาโดยตลอด?”
“ใช่!” เงาสายฟ้าขานรับ
ลู่เฉินพลันแปลกใจ “เช่นนั้น เจ้ารู้ว่าเป็นภูเขาสายฟ้าได้อย่างไร?”
“เมื่อก่อน ถึงแม้ข้าจะถูกขัง แต่จิตของข้ายังสามารถทะลุผ่านพันธนาการของระฆังนี้ เพื่อดูสถานการณ์ด้านนอกได้ และยังสามารถดูดซับสายฟ้ารอบ ๆ ภูเขาสายฟ้าเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งให้ตนเองได้ด้วย” เงาสายฟ้าอธิบาย
เมื่อชายหนุ่มเข้าใจทุกอย่างแล้วก็พูดขึ้นว่า “ได้ ต่อไปนี้ ข้าจะมอบสมบัติวิญญาณที่เหมือนกันให้เจ้า เพื่อให้เจ้าและสมบัติวิญญาณนี้หลอมรวมเป็นหนึ่งได้ เมื่อถึงเวลานั้นเจ้าจะแข็งแกร่งขึ้น”
“สิ่งใดกัน?”
ขณะนั้นเอง ลู่เฉินก็นำไข่มุกอัสนีวิญญาณออกมา เงาสายฟ้าจึงมองมาอย่างสงสัย “นี่คือ?”
“มันสามารถทำให้พลังปราณเปลี่ยนเป็นสายฟ้าได้” ลู่เฉินอธิบาย
เมื่อเงาสายฟ้าได้ฟังก็ตกตะลึง จากนั้นเพียงไม่นานก็เข้าไปยังภายในไข่มุกอัสนีวิญญาณ และพูดอย่างพึงพอใจอยู่ภายในไข่มุก “สบาย สบายเกินไปเแล้ว”
“ที่นี่มีพลังปราณไม่เพียงพอ ข้าจะพาเจ้าไปซึมซับด้านนอกเสียหน่อย” ลู่เฉินพูดจบจึงเดินออกจากระฆังไปและเก็บมันไว้ แต่อีกมือหนึ่งกลับนำไข่มุกอัสนีวิญญาณออกมา เพื่อเตรียมที่จะออกไปจากห้องใต้หลังคา
เมื่อกานจิ่วเม่ยเห็นว่าชายหนุ่มกำลังจะออกไปก็รีบเอ่ยถามอีกฝ่าย “เจ้าหนุ่ม เจ้าจะไปที่ใด?”
“ข้าจะไปเดินเล่นรอบ ๆ” ลู่เฉินตอบกลับเพียงสั้น ๆ และให้ไป๋หลี่ซานและพวกอยู่ที่นี่ ไม่ต้องตามไป
สิ่นนี้มันยิ่