ต่างก็เป็นรากวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ ดูแล้วช่างแตกต่างกันยิ่งนัก
ทั้งสองต่างก็แปลกใจว่าเฮยหลวนให้พวกนางออกมาทำสิ่งใด
เฮยหลวนพูดกับพวกนางว่า “ข้าให้พวกเจ้าออกมาเพื่อเตรียมตัวสำหรับงานชุมนุมยอดเขาที่จะเกิดขึ้นในอีกสามวันข้างหน้า”
ทั้งสองต่างก็มองหน้ากัน
“พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่าเหตุใดข้าจึงเลือกพวกเจ้า?”
ทั้งสองส่ายศีรษะ
“ข้าต้องการให้พวกเจ้าช่วยข้าในการฝึกฝน!” เฮยหลวนพูดจบ ก็สร้างค่ายกลขนาดเล็กไว้รอบ ๆ จากนั้นจึงฝึกฝนอยู่ภายในกับแฝดทั้งสอง
ส่วนกุ่ยเจี๋ยที่ยืนอยู่นอกค่ายกลมองไปยังทั้งสามที่นั่งอยู่ภายใน เมื่อลู่เฉินที่อยู่ในพื้นที่จิตของกุ่ยเจี๋ยเห็นภาพดังกล่าวก็ยกยิ้ม “นางกำลังฝึกฝนสิ่งใดกัน?”
ขณะที่ลู่เฉินกำลังแปลกใจอยู่นั้น เสียงฟ้าร้องได้ดังขึ้นมาจากหุบเขาลึก
เสียงฟ้าร้องนี้ทำให้ผู้ที่มาเข้าร่วมงานประลองที่อยู่รอบ ๆ สวนต่างก็ตกใจ มีเพียงหญิงทั้งสามที่อยู่ภายในค่ายกลที่ยังคงนั่งไม่ขยับกาย ดูเหมือนว่าจะไม่ได้ยินเสียงฟ้าร้องใด ๆ
ลู่เฉินนำกุ่ยเจี๋ยกลับไปยังสวนของตน
ขณะนั้นเอง กานจิ่วเม่ยและกู่ซานฉงยังคงถกเถียงเรื่องเสียงฟ้าร้องเมื่อครู่อยู่ตรงนั้น
ชายหนุ่มชันกายลุกขึ้นพลางเอ่ยถามว่า “รู้ว่าคือสิ่งใดหรือไม่?”
ทั้งสองตกใจจนถอยออกมา แต่กานจิ่วเม่ยสงบสติลงได้อย่างรวดเร็ว “คาดว่าน่าจะเป็นเสียงฟ้าร้องของหุบเขาลึก!”
“ฟ้าร้อง?”
“ในภูขาหุบเขาลึก ว่ากันว่าจะมีเสียงฟ้าร้องดังขึ้นมาหนึ่งครั้งเป็นช่วง ๆ ด