ออีกฝ่ายให้จักรพรรดิกระบี่วิญญาณเก็บพลังเข้าไปแล้ว ลู่เฉินก็มองไปยังจักรพรรดิกระบี่วิญญาณ “มาเถิด เก็บศาสตราวิญญาณเหล่านี้เข้าไป”
“อืม!” จักรพรรดิกระบี่วิญญาณจึงเริ่มใช้ ‘มวลพลัง’ ที่แข็งแกร่ง บีบศาสตราวิญญาณเหล่านี้ออกมา จากนั้นจึงเข้าไปยังภายในกู่ฉินของชายหนุ่ม
ไป๋หลี่ซานที่อยู่อีกด้านหนึ่งได้แต่สงสัยว่าแท้จริงแล้วลู่เฉินคือใคร เหตุใดจักรพรรดิกระบี่วิญญาณจึงเชื่อฟังคำสั่งของเขาเช่นนั้น
เมื่อลู่เฉินจัดการบางอย่างแล้ว ชายหนุ่มก็นำจักรพรรดิกระบี่วิญญาณมาเก็บไว้ภายในกระบี่สยบเก้าทิศ ทำให้มันและกระบี่วิญญาณภายในนั้นอยู่ด้วยกัน จากนั้นเขาจึงเก็บกระบี่ลงไป
เมื่อไป๋หลี่ซานเห็นสถานที่ว่างเปล่า จู่ ๆ ก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา “หากชายชราแห่งหุบเขาลึกรู้ว่าศาสตราวุธภูตผีที่นี่หายไป เช่นนั้นคงต้องเกิดเรื่องใหญ่แน่”
“ชายชราแห่งหุบเขาลึก?”
“ทุก ๆ ช่วงเวลา เขาจะส่งคนไปตรวจสอบดู” ไป๋หลี่ซานอธิบาย
ทุก ๆ ช่วงเวลา? เช่นนั้นมันก็ไม่เกี่ยวอันใดกับเขา
ดังนั้นลู่เฉินจึงไม่สนใจ และมองไปยังไป๋หลี่ซาน “ตอนนี้มาพูดถึงกระบี่วิญญาณนั่น ว่ามันมาที่นี่ได้อย่างไร?”
“อันเมื่อครู่หรือ?”
“ใช่!”
“กระบี่วิญญาณนี้ ก่อนที่ข้าจะกลายเป็นประมุขยอดเขาแห่งนี้ ได้ผ่านประมุขยอดเขามาหลายท่านแล้ว ดังนั้นหากเจ้าต้องการถามว่ามันมาได้อย่างไรนั้น ข้าก็ไม่รู้เช่นกัน”
“เช่นนั้น เจ้าท่องคาถาใดกัน?” ลู่เฉินเอ่ยถามด้วยความสงสัย
“ทุกคนที่จะ
