กลายเป็นประมุขยอดเขาได้นั้น ต้องเรียนคาถาศาสตราวุธภูตผี ว่ากันว่า ใช้สำหรับศาสตราวุธภูตผีโดยเฉพาะ” ไป๋หลี่ซานกล่าว
เมื่อลู่เฉินเข้าใจแล้ว จึงเอ่ยถามถึงคนที่เขาตามหา “หลงซวง?”
“ที่นี่มีถนนสายหนึ่ง เมื่อเข้าไปแล้วก็จะสามารถขึ้นไปบนยอดเขาสูงสุดได้ ส่วนเขานั้นก็ได้ฝึกฝนอยู่ที่นั่น” ไป๋หลี่ซานอธิบาย
“เช่นนั้น ตอนนี้ข้าต้องการให้เจ้าช่วยบางอย่าง” ชายหนุ่มฉีกยิ้มพลางมองไป๋หลี่ซาน
ไป๋หลี่ซานพูดขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น “เรื่องใดกัน?”
“ข้าต้องการจับเขา”
“ว่าอย่างไรนะ?” ไป๋หลี่ซานเบิกตากว้าง
“ทำไมหรือ? เจ้ามีปัญหาใดกัน?”
ไป๋หลี่ซานพูดด้วยความตื่นตระหนก “เขามีสถานะที่ค่อนข้างพิเศษ”
“พิเศษอย่างไร?”
“เขาเป็นผู้ที่ตำหนักหุบเขาลึกส่งมา และตำหนักหุบเขาลึกนั้น มีเพียงผู้อาวุโสและผู้ที่มีความพิเศษบางคนเท่านั้นที่สามารถเข้าไปได้ ส่วนประมุขยอดเขาอย่างพวกเราก็ยังต้องเคารพเขา” ไป๋หลี่ซานเข้าใจถึงความสัมพันธ์ระหว่างตนและหลงซวงแล้ว
“เพียงแค่เจ้าร่วมมือกับข้า ก็สามารถจับเขาได้” ลู่เฉินยิ้ม
“ถ้าหากถูกเปิดเผย…”
“เจ้าฟังข้า อย่างไรก็ไม่ถูกจับได้”
ไป๋หลี่ซานเอ่ยถามด้วยความสงสัย “จริงหรือ?”
“อืม!”
ไป๋หลี่ซานอยากรู้เป็นอย่างมากว่าอีกฝ่ายจะทำอย่างไร เขาจึงมองไปยังลู่เฉินด้วยแววตาประหลาดใจ
ชายหนุ่มอธิบายแล้วจึงนำศิลาวิญญาณบางส่วนออกมา จากนั้นจึงสลักอักขระยันต์บางอย่างลงบนศิลาวิญญาณ
เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อย เวลาก็
