มจึงตัดสินได้ว่า หลงซวงผู้นี้มาจาก ‘หุบเขาลึก’ แห่งนี้อย่างแน่นอน
ไม่เพียงเท่านั้น ใน ‘หุบเขาลึก’ นี้ ทัศนวิสัยการมองดูยังกว้างและไกลออกไปมากขึ้น โดยเฉพาะก่อนหน้านี้ที่สามารถเห็นได้เพียงในระยะสิบเก้า เมื่อมาถึงที่นี่ กลับเหมือนกับในตอนที่อยู่ในลัทธิกระบี่สวรรค์ สามารถมองเห็นสถานการณ์ได้ภายในระยะร้อยก้าวได้
ดังนั้น เมื่อลู่เฉินมองออกไป จึงได้เห็นว่าภายในหุบเขานั้นมีหอคอยรักษาการณ์อยู่สองแห่ง ขณะเดียวกันรอบ ๆ หอคอยรักษาการณ์นี้มีเขตแดนค่ายกลอยู่ เห็นได้ชัดว่ามันสร้างขึ้นเพื่อป้องกันไม่ให้ผู้อื่นซุ่มโจมตีหอคอยรักษาการณ์นี้ได้
ไม่เพียงเท่านั้น บนหอคอยรักษาการณ์นี้ยังมีคนลาดตระเวรอยู่จำนวนไม่น้อย
เมื่อปรมาจารย์หยวนนำทางลู่เฉินเข้าไป บนหอคอยรักษาการณ์แห่งหนึ่งก็มีคนพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เขาคือผู้ใด!”
ปรมาจารย์หยวนเป็นปรมาจารย์สวรรค์ มักจะไม่สนใจพวกมดตัวน้อยเหล่านี้มากนัก ดังนั้นเขาจึงหันไปพูดกับคนเหล่านั้น “เขาคือผู้ที่ข้าตามหา เตรียมที่จะนำตัวเข้าไปเพื่อเข้าร่วมหุบเขาลึก และเป็นศิษย์ข้างกายไว้คอยรับใช้!”
ศิษย์?
ลู่เฉินมองไปยังปรมาจารย์หยวน อีกฝ่ายจึงรีบส่งสัญญาณมาทันที “นายท่าน อย่าโกรธเคืองไปเลย ข้าเพียงแค่หลอกพวกเขาเท่านั้น”
ชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะยิ้มเจื่อนออกมา
คนบนหอคอยรักษาการณ์เหล่านั้นต้องการตรวจสอบตัวตนของปรมาจารย์หยวน เพื่อให้แน่ใจว่าเขามีคุณสมบัติที่จะพาผู้อื่นเข้ามาได้ห
