บทที่ 598 เรียนรู้ความลับแปลก ๆ ของหุบเขาลึก จากปากของปีศาจเฒ่า!
เมื่อเผชิญหน้ากับการเย้ยหยันของปีศาจเฒ่า ชายหนุ่มก็เพียงแค่ยิ้มเล็กน้อย จากนั้นก็พบเป้าหมายที่พรางตัวและเปิดใช้งาน ‘เคล็ดวิชาหมื่นวิญญาณ’ เพื่อกลืนกินพลังของต้นไม้สงบเหล่านั้น
ต้นไม้สงบค่อย ๆ ปรากฏขึ้นราง ๆ รอบด้าน
เห็นเพียงว่าต้นไม้เหล่านี้ล้วนเป็นสีม่วง บางต้นก็เล็กมาก บางต้นก็ใหญ่มาก
ไม่เพียงเท่านั้น ต้นไม้บางต้นสามารถหยั่งรากบนหิน และแม้แต่แผ่เปลวไฟออกมาก็ทำได้ ซึ่งดูแปลกประหลาดยิ่ง
เมื่อเห็นต้นไม้ประหลาดเป็นครั้งแรก หั่วลั่งก็อุทานว่า “น่าทึ่งมาก!”
แต่ไม่นาน ต้นไม้เหล่านี้ก็เริ่มเหี่ยวเฉาทีละต้นแล้วไฟก็มอดดับ เหลือแต่กิ่งก้านแห้ง ๆ อยู่บนพื้น
“เจ้า…” ปีศาจเฒ่าที่อยู่ในความมืดเริ่มโกรธ
ลู่เฉินมองไปรอบ ๆ แล้วยกยิ้ม “เจ้าจะออกมาเองหรือว่าจะให้ข้าไล่เจ้าออกมา?”
“พ่อหนุ่ม เจ้าคิดว่าข้าทำอันใดเจ้าไม่ได้หรือ?”
“แล้วเจ้าทำอันใดข้าได้หรือ?” คำพูดของลู่เฉินทำให้ปีศาจเฒ่าโกรธยิ่งขึ้น
เห็นเพียงว่าทันใดนั้นพื้นดินโดยรอบก็เริ่มเกิดฟอง มันปรากฏหนองน้ำที่เกิดจากโคลนสีขาวอยู่ทุกหนทุกแห่ง
เมื่อเห็นสิ่งนี้ หั่วลั่งก็ตกใจและอยากจะบินหนี แต่เขากลับพบว่าบินไม่ได้ ดังนั้นเขาจึงพูดอย่างกระวนกระวายใจว่า “ท่านพี่ ข้าบินไม่ได้!”
“ตามข้ามา”
ชายหนุ่มคว้าหั่วลั่งไว้ แต่หั่วลั่งยังไม่ได้ตอบสนอง ลู่เฉินจึงใช้ ‘เคล็ดวิชาหมื่นลี้’ เข้าไปในใต้ดินข
