แต่ใช้เคล็ดวิชาอัสนีวิญญาณเข้าไปในเขตแดนทันที แล้วพุ่งเข้าไปในห้วงจิตสำนึกของปีศาจเฒ่า
เห็นเพียงหมอกสีขาวทั่วทุกแห่งในห้วงแห่งจิตสัมผัสนี้
หลังจากที่ลู่เฉินเข้ามาข้างใน เขาก็ตรงไปที่ใต้ต้นไม้สีขาว
ต้นไม้สีขาวค่อย ๆ กลายเป็นหญิงชรา ร่างกายของนางเป็นสีขาวราวกับหิมะ ผมของนางก็ขาวเช่นกัน แต่เนื่องจากแก่ชราเกินไป ผิวของนางจึงเหี่ยวย่น
“เจ้า เจ้าเข้ามาได้อย่างไร?” อีกฝ่ายจ้องมองลู่เฉินด้วยความประหลาดใจ
ลู่เฉินมองนางด้วยรอยยิ้ม “แน่นอนว่าข้าเข้ามาด้วยความบริสุทธิ์ใจ”
“เจ้า!” ปีศาจชราได้ยินคำตอบของลู่เฉินก็มีสีหน้าดูไม่ได้
ชายหนุ่มจ้องที่นางเขม็งและยกยิ้ม “บอกข้าที เหตุใดพวกเขาถึงใช้เจ้าฝึกฝนคนพวกนั้น?”
“เจ้าไม่ใช่หนึ่งในนั้นจริง ๆ หรือ?”
“แน่นอน!”
“ข้าไม่เชื่อ!” ปีศาจเฒ่ายังคงไม่เชื่ออีกฝ่าย
ลู่เฉินไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากพูดว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าคงต้องจับเจ้าเพื่อให้เจ้าพูดกับข้าดี ๆ เสียแล้ว”
“นี่คือห้วงจิตสำนึกของข้า เจ้าเป็นแค่เด็กเล็กคนหนึ่ง ยังคิดจะจับข้า? เจ้าจะไม่เห็นข้าอยู่ในสายตาเกินไปหน่อยแล้วกระมัง?” ปีศาจเฒ่าเอ่ยด้วยความโกรธ
ลู่เฉินยิ้ม จากนั้นร่ายคำสาปภูตผี แล้วเข้าไปพัวพันกับปีศาจเฒ่าทันที ทำให้ปีศาจเฒ่าถูกพันรัดไปทั้งตัว
ปีศาจเฒ่าเบิกตากว้าง “เจ้าเป็นเพียงจิตวิญญาณของผู้ฝึกตนขั้นหลอมแก่นแท้เท่านั้น เจ้ามีพลังวิญญาณที่แข็งแกร่งเช่นนี้ได้อย่างไร?”
“เจ้าไม่จำเป็นต้องเข้าใ
