สียงกรุ๊งกริ๊งดังขึ้น จากนั้นรอบ ๆ ก็มีเสียงร้องของ ‘อสูรร้าย’ ดังขึ้นใกล้ ๆ
ลู่เฉินคิดว่ามันเป็นปีศาจอสูรที่น่ากลัว ทว่าผู้ใดจะรู้ว่าไม่นานนักได้มีโครงกระดูกแกะปรากฏขึ้น
เมื่อแกะเดินไปรอบ ๆ มันก็ส่งเสียงร้องของ ‘อสูรร้าย’ ออกมาราวกับว่ามันดุร้ายมาก และไม่ว่ามันจะไปที่ใด ดอกไม้และต้นไม้บนพื้นดินก็เหี่ยวเฉาลงทันที
ไม่เพียงเท่านั้น ยังมีไอสีดำจำนวนนับไม่ถ้วนแผ่ออกมาจากร่างกายของมันอีกด้วย
ส่วนลู่เฉินที่มีประสบการณ์มากมาย เขามองปราดเดียวก็สามารถบอกที่มาของมันได้อย่างรวดเร็วและพูดว่า “แกะกระดูกภูต?”
“คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะรู้จักสิ่งนี้ด้วย” สตรีนางนั้นประหลาดใจเล็กน้อย
ลู่เฉินรู้สึกสงสัย “แกะกระดูกภูตไม่ควรมีอยู่ในโลกนี้ แต่เจ้านำมันมาได้อย่างไร?”
“เจ้าคิดว่าข้าจะบอกเจ้างั้นหรือ?” สตรีคนนั้นเยาะเย้ย
ลู่เฉินทำได้เพียงยิ้ม “ข้าจะคุยกับเจ้าหลังจากที่เอาชนะมันและวางค่ายกลเสร็จแล้ว”
“แกะกระดูกภูตตัวนี้ไม่ใช่แกะธรรมดา”
“ข้ารู้” ชายหนุ่มเคยได้รับการสอนในแดนชุมนุมภูตผีมาก่อน ดังนั้นเขาจึงไม่สนใจ
ทว่านางกลับไม่รู้ และคิดว่าลู่เฉินแสร้งทำเป็นเยือกเย็น นางจึงจำเป็นต้องใช้เสียงของนางเพื่อควบคุมแกะกระดูกภูตอย่างเร่งด่วน
เมื่อแกะกระดูกภูตอยู่ห่างจากลู่เฉินเพียงห้าก้าว มันก็ตัวใหญ่ยิ่งขึ้น จากนั้นก็อ้าปากขนาดเท่าอ่างออกมาแล้วกระโจนใส่ลู่เฉินด้วยความเร็วราวกับว่าเกิดขึ้นในพริบตา
จากนั้นลู่เฉินก็ถูกลูกบอลแ
