บทที่ 521 วันนี้ พวกเจ้าถึงวาระที่จะต้องพังพินาศ!
เมื่ออวิ๋นซวนซวนได้ยินเช่นนั้น สีหน้าก็เต็มไปด้วยความสงสัย “ไม่ใช่ข้า? แล้วเช่นนั้นคือผู้ใด?”
“เขา!” หยวนเส่าชิงใช้นิ้วชี้มือขวาชี้ไปยังลู่เฉิน แล้วเผยรอยยิ้มประหลาดออกมา
“เขา?” อวิ๋นซวนซวนรู้สึกได้ถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ดีนัก
ฝูงชนที่มองอยู่รอบ ๆ ยิ่งรู้สึกสงสัยขึ้นมา หยวนเส่าชิงจึงอธิบายว่า “ว่ากันว่า เขามีนามว่าลู่เฉินใช่หรือไม่!”
อวิ๋นซวนซวนขวมดคิ้ว “ไม่ได้เป็นเพราะว่าเขามีนามว่าลู่เฉิน เจ้าก็ทำให้เขาลำบากใจหรอกหรือ?”
“จอมมารหญิง เจ้าควรรู้ พวกเราพันธมิตรกำจัดมารห้ามผู้ใดก็ตามเอ่ยถึงคนผู้นั้น มิเช่นนั้น…” หยวนเส่าชิงแสยะยิ้มออกมา
“มิเช่นนั้นอย่างไรหรือ?” ฟาเทียนเห็นว่าหยวนเส่าชิงพูดถึงลู่เฉินเช่นนี้ก็พลันรู้สึกไม่พอใจ
หยวนเส่าชิงยกยิ้มชั่วร้าย “มิเช่นนั้น จะถูกจับตัดลิ้นและถูกสลักยันต์ปิดผนึก ทำให้เขาไม่สามารถพูดได้ตลอดกาล!”
ฟาเทียนรู้สึกไม่พอใจทันที และตะโกนว่า “พวกเราพูดไปแล้ว อย่างไรเล่า?”
อวิ๋นซวนซวนก็ไม่สบายใจเช่นกัน “หยวนเส่าชิง ลู่เฉินเมื่อหนึ่งแสนปีก่อนเป็นบุคคลที่ข้าเคารพยิ่งนัก”
“หมายความว่า พวกเจ้าต้องการที่จะมีปัญหากับพวกเราพันธมิตรกำจัดมารอย่างนั้นหรือ?” หยวนเส่าชิงเผยรอยยิ้มประหลาด
ฟาเทียนไม่ยอมถอย “ใครกลัวพวกเจ้ากัน?”
อวิ๋นซวนซวนเป็นคนเจ้าอารมณ์เช่นกัน โดยเฉพาะเมื่อได้ยินคำพูดของฟาเทียน จึงยกนิ้วโป้งขึ้นมา “หลวงจีน พี
