ม่มีวิธี บางคนยังพูดตัดสินออกมาว่าเขาจะต้องถูกฟ้าผ่าจนตายตกเป็นแน่
ผู้อาวุโสใหญ่ใช้มือข้างเดียวจับค้อนอัสนีพร้อมพูดขึ้นมา “เจ้าหนุ่ม ให้โอกาสเจ้ายอมแพ้!”
“โอกาสเช่นนี้ เก็บไว้ให้พวกเจ้าเสียจะดีกว่า!” ลู่เฉินแสยะยิ้มชั่วร้าย ไข่มุกอัสนีวิญญาณภายในร่างกายจึงปรากฏออกมา
จากนั้น ทุกคนจึงได้เห็นภาพที่น่าประหลาดใจ นั่นก็คือค้อนอัสนีที่อยู่บนท้องฟ้านั้น จู่ ๆ ได้กลายเป็นสายฟ้าหลายสาย ตกสู่บนไข่มุกนั่น
ทุกคนคิดว่าตาพร่ามัว แต่หลังจากกะพริบตาอยู่หลายครั้งจึงตกตะลึง
บางคนยิ่งพูดด้วยความตกใจ “ดูนั่น ดูดซึมซับสายฟ้าไปหมดแล้ว!”
“ไม่จริงหรอก ค้อนอัสนียังสามารถซึมซับได้หรือ?”
“นี่ คือสมบัติวิญญาณใดกัน?” ผู้คนในบริเวณนั้นแสดงสีหน้าประหลาดใจออกมา
ผู้อาวุโสเหล่านั้นยิ่งเบิกตากว้างมากขึ้น ผู้อาวุโสใหญ่ตกตะลึงขึ้นมาเล็กน้อย “เจ้าหนุ่ม สิ่งนั้นของเจ้าคือสมบัติวิญญาณใดกัน?”
“สมบัติวิญญาณที่สามารถดูดสายฟ้าได้” ลู่เฉินมองผู้อาวุโสใหญ่ด้วยรอยยิ้ม
ผู้อาวุโสใหญ่พูดขึ้นมาด้วยความร้อนใจ “ไม่แปลกที่เจ้าจะไม่สนใจเคล็ดวิชาสายฟ้าของพวกเรา!”
“เช่นนั้น พวกเจ้าก็ไม่ต้องใช้เคล็ดวิชาสายฟ้า”
ผู้อาวุโสใหญ่รู้สึกโมโหขึ้นมา “ไม่ใช้เคล็ดวิชาสายฟ้า ได้!”
พูดจบ ผู้อาวุโสใหญ่ไม่ใช้เคล็ดวิชาสายฟ้า แต่นำกริชเล่มหนึ่งออกมาจากแขนเสื้อ ก่อนจะออกแรงสะบัดเพียงเล็กน้อย กริชนี้ก็พุ่งทะยานออกไป
ทุกคนต่างคิดภายในใจว่ากริชนี้ไม่ใช่ธาตุไฟ แ
