าวุโสใหญ่ที่รู้สึกตื่นตระหนก และในขณะนั้นเอง หญ้าบนภูเขาก็ค่อย ๆ หายไป
ผู้อาวุโสบางคนรู้สึกตกใจ “หญ้าหายไปแล้ว!”
ทุกคนต่างมองไปยังบนภูเขาทันทีก็ได้เห็นผู้อาวุโสเล่ย ‘ขโมยหญ้า’ อยู่ตรงนั้นพอดี
ผู้อาวุโสใหญ่กล่าวด้วยความโมโห “เจ้าทำสิ่งใด?”
ผู้อาวุโสเล่ยมีสีหน้าลำบากใจ “คือว่า เขาต้องการ ข้าจึงช่วยเขานำมันออกไป”
เมื่อเริ่มแรกยังตะโกนบอกทำร้ายบอกฆ่าลู่เฉิน แต่ตอนนี้กลับช่วยลู่เฉินทำเรื่องบางอย่าง
ทำให้ทุกคนทุกคนยิ่งรู้สึกแปลกใจ เมื่อครู่หลังจากผู้อาวุโสเล่ยเข้าไปภายในร่างของลู่เฉินนั้น แท้จริงแล้วเกิดสิ่งใดขึ้น
ส่วนลู่เฉินนั้นรู้สึกพอใจเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะเมื่อผู้อาวุโสเล่ยนำถุงที่บรรจุหญ้ามาตรงหน้าเขา ชายหนุ่มก็ยิ้มพลางเอ่ยออกมา “ขอบใจเจ้ามาก!”
“เป็นหน้าที่ของข้า!” ผู้อาวุโสเล่ยตอบกลับ
ผู้อาวุโสคนอื่น ๆ บันดาลโทสะทันที จากนั้นพวกเขาต่างสบถคำหยาบออกมา โดยเฉพาะผู้อาวุโสใหญ่ที่รู้สึกโกรธเคือง “นี่เป็นสิ่งของของหอวังอัสนีของเรา หลายแสนปีถึงจะเกิดขึ้นได้!”
“แต่มันไม่มีประโยชน์กับเรามากนัก” ผู้อาวุโสเล่ยตอบกลับ วาจานี้ทำให้ผู้อาวุโสใหญ่โมโหจนกัดฟันกรอด
ในตอนนั้นเอง เสียงหนึ่งดังมาจากบนท้องฟ้า “ผู้ใดบอกว่ามีประโยชน์ไม่มากนัก?”
เมื่อทุกคนได้ยินเสียงดังกล่าว ต่างก็มองไปยังกลุ่มหมอกสีดำบนท้องฟ้าพลางเอ่ยขึ้นมาด้วยท่าทางเคารพ “ท่านผู้นำ!”
ตู้เทียนซานตกตะลึงขึ้นมา “แย่แล้ว ท่านผู้นำออกมาแล้ว!”
