ีหน้าไม่ดีนัก “เกรงว่าจะลำบากเกินไป”
“โอ้? อย่างไรกัน? มิได้หรือ?” ลู่เฉินมองเขาด้วยรอยยิ้ม
ฟาเทียนจ้องมองเขาพลางเอ่ยว่า “คงจะไม่ใช่ว่าไม่มีหญ้านี้หรอกนะ?”
ตู้เทียนซานจึงรีบอธิบายออกมาทันที “หญ้าน่ะมี เพียงแต่ที่นั่นถูกกลุ่มผู้อาวุโสเฝ้าอารักขาอยู่ หากคิดจะไปยังภูเขาลูกนั้น จึงจำเป็นต้องให้ผู้อาวุโสเหล่านี้เปิดทางให้ แต่ทั่วทั้งหอวังอัสนี ผู้ที่จะทำให้ผู้อาวุโสเหล่านี้เปิดประตูภูเขาให้ได้นั้นมีเพียงท่านผู้นำ”
ฟาเทียนพูดขึ้นมาด้วยความโมโห “เช่นนั้นก่อนหน้านี้ ยังกล้าหลอกให้พวกเรามาหรือ?”
ตู้เทียนซานไม่รู้ว่าจะอธิบายเช่นไร ลู่เฉินกลับพูดขึ้นมาเสียก่อน “เอาล่ะ อย่ามัวพูดไร้สาระ รีบนำทางไปเถิด!”
ตู้เทียนซานตกใจขึ้นมา “ยังจะไปหรือ?”
“ไป แต่ทางที่ดีหวังว่าพวกเขาจะไม่ขวางทาง มิเช่นนั้น…”
ตู้เทียนซานจึงทำได้เพียงนำทางไป ลู่เฉินและคนอื่น ๆ เองก็ออกเดินทางเช่นกัน ส่วนสัตว์ปีศาจเหล่านั้นต่อแถวอยู่ด้านหลัง
เมื่อเห็นขบวนขนาดใหญ่ ตู้เทียนซานและกลุ่มคนเห็นดังนั้นจึงรู้สึกขนลุกขึ้นมา ฟาเทียนสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า “ผู้อาวุโส นี่ท่านเป็นสัตว์ปีศาจกองทัพใหญ่แล้ว!”
“อยู่นานที่สุดได้เพียงหนึ่งวัน ดังนั้นตอนนี้สามารถใช้ได้ก็ใช้เสียหน่อย” ลู่เฉินพูดด้วยรอยยิ้ม
ฟาเทียนขานรับก่อนจะพูดด้วยความรู้สึกเสียดายออกมา “ถ้าหากสามารถควบคุมได้ตลอด เช่นนั้นคงจะแข็งแกร่งมาก”
“คิดจะควบคุมนั้นก็ไม่ยาก แต่สัตว
