ๆ แต่ตอนนี้ พวกเขาหวาดกลัวจนค่อย ๆ ถอยออกไปไกล สวี่เล่ยซานกล่าวด้วยน้ำเสียงมีโทสะ “ถอยออกไปทำไมกัน?”
ทุกคนไม่กล้าที่จะไม่ถอยออกมา วานรขาวจึงหันไปพูดกับสวี่เล่ยซาน “ต้องคิดหาวิธีจัดการกับเจ้าหนุ่มนั่น มิเช่นนั้นก็จะไม่สามารถจับสัตว์ศักดิ์สิทธิ์มาได้”
สวี่เล่ยซานไม่รู้ถึงความน่ากลัวของลู่เฉิน ดังนั้นเขาจึงพูดอย่างไม่คิดอะไร “เพียงแค่ขั้นหลอมแก่นแท้คนหนึ่งเท่านั้น คอยดูกระบี่สายฟ้าของข้าสังหารเขาเสีย!”
สวี่เล่ยซานเพียงคิดเท่านั้น สายฟ้ามากมายรอบกายก็กลายเป็นกระบี่เล่มหนึ่ง จากนั้นกระบี่นี้พลันพุ่งออกไปหมายจะสังหารลู่เฉินให้ตายตก
ทว่าสิ่งที่ทำให้ทุกคนคิดไม่ถึงก็คือ เมื่อสายฟ้าเหล่านั้นหลอมรวมเป็นกระบี่สายฟ้าโจมตีไปบนร่างของชายหนุ่มนั้น เพียงครู่เดียวมันก็หายไป และเขาไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย
สวี่เล่ยซานเบิกตากว้าง “เป็นไปไม่ได้!”
ภายในร่างของลู่เฉินมีไข่มุกอัสนีวิญญาณอยู่ และไข่มุกนี้ นอกจากสามารถทำให้พลังปราณแปรเปลี่ยนเป็นสายฟ้าฟาดได้แล้ว ยังสามารถดูดซึมซับสายฟ้าเข้าไปได้ ดังนั้นกระบี่สายฟ้าที่แข็งแกร่งนั้น เมื่อเข้าสู่ร่างกายแล้วก็ถูกดูดซึมซับจันไม่เหลือ จึงไม่สามารถทำให้ลู่เฉินบาดเจ็บได้
แต่สวี่เล่ยซานยังคงไม่เชื่อ เขาให้ทุกคนโจมตีใส่ลู่เฉินต่อไป
ตู้เทียนซานรู้ถึงความน่ากลัวของชายคนนี้ ดังนั้นเขาจึงอดส่ายศีรษะออกมาไม่ได้ ราวกับว่าคาดเดาสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไปได้
เห็นเพียงสายฟ้าเหล่
