นซานเป็นผู้นำทาง
ตู้เทียนซานพาทุกคนออกจากที่นี่ทันที
แต่ระหว่างทางฟาเทียนกังวลใจและมองไปที่ลู่เฉิน “ผู้อาวุโส แค่มองก็รู้แล้วว่าคนเหล่านี้มีจุดประสงค์ไม่ดี”
“ยังมีข้าอยู่หรือไม่ใช่หรือ?” ลู่เฉินไม่ได้จริงจังกับมันนัก
ฟาเทียนคิดว่ามันสมเหตุสมผล แต่เขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะถามว่า “ผู้อาวุโส เหตุใดท่านถึงสนใจพวกเขา? คิดไม่ถึงว่าจะไปที่หอวังอัสนี”
“เจ้ารู้จักหญ้าเหล่านี้หรือไม่ มันเรียกว่าอันใด?”
ฟาเทียนส่ายหัว
“สิ่งนี้เรียกว่าหญ้ามังกรน้ำแข็ง หากให้อสูรธาตุน้ำแข็งกินเข้าไปจะมีโอกาสกลายพันธุ์ หากฉีฉีน้อยกินเข้าไป ไม่เพียงจะเพิ่มพลังปราณให้นางเท่านั้น แต่ยังทำให้กลายพันธุ์ได้อีกด้วย” ลู่เฉินอธิบาย
ฟาเทียนมองดูฉีฉีน้อยที่กระโดดโลดเต้นอย่างมีชีวิตชีวา “นางทรงพลังมาก ถ้านางกลายพันธุ์อีกครั้ง มันจะดีหรือ?”
“รอดูก็รู้แล้ว” ลู่เฉินอยากรู้ว่าฉีฉีน้อยจะกลายเป็นอันใดหลังจากที่นางกลายพันธุ์ ถึงอย่างไรเสียนกอินทรีมังกรน้ำแข็งก็ไม่ธรรมดา
ฟาเทียนตั้งตารอเช่นกัน แต่คนจากหอวังอัสนีที่อยู่ตรงหน้าไม่ได้ใจดีนัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกเขากำลังถ่ายทอดเสียงสื่อสารกันลับ ๆ
บางคนถึงกับถามตู้เทียนซานว่า “ทูตตู้ เจ้าจะพามนุษย์สองคนนั้นไปด้วยจริง ๆ หรือ?”
“สองคนนั้นมีความสำคัญต่ออสูรศักดิ์สิทธิ์มาก ดังนั้นเราจึงทำได้เพียงต้องพาพวกเขาไปก่อน แต่เมื่อเราไปถึงรอบนอกของหอวังอัสนี เราค่อยพยายามหาทางแยกพวกเขา แล้วจัดการพวกเขา
