หรือ?”
“อยากใช้”
“จะบอกเจ้าให้ ภายในถ้ำนี้มีสมบัติวิญญาณอยู่ และสมบัติวิญญาณนี้สามารถทำให้สมบัติวิญญาณใด ๆ อ่อนแอลงได้ ดังนั้นตอนนี้ไข่มุกราตรีสมุทรของเจ้าจึงถูกลดความแข็งแกร่งลงไปหลายเท่า” นักบุญหญิงพูดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นออกมา
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ลู่เฉินก็รู้สึกสนใจขึ้นมา “เช่นนั้นข้าอยากดูเสียหน่อย มันคือสมบัติวิญญาณใดกัน ถึงสามารถทำให้สมบัติวิญญาณอื่นอ่อนแอลงได้!”
“เจ้าจะไม่มีโอกาสได้ดูมัน!” นักบุญหญิงพูดเยาะเย้ย
“ไม่ลองแล้วจะรู้ได้อย่างไร?”
“อีกไม่นานเจ้าก็จะได้รู้แล้ว” นักบุญหญิงพูดจบ ตรงหน้าลู่เฉินและคนอื่น ๆ ก็ปรากฏเงาคนผู้หนึ่งขึ้นมา
เงาคนผู้นี้ไม่ใช่ใครอื่น แต่คือหวังต้าต่านก่อนหน้านี้
“ผู้อาวุโส ท่านดูนั่น หวังต้าต่านผู้นั้น” ฟาเทียนชี้ไปยังหวังต้าต่านพลางเอ่ยออกมา
ทันใดนั้น หวังต้าต่านจึงหยุดลงห่างจากพวกเขาเพียงห้าก้าวเท่านั้น แต่สีหน้าของเขาซีดเผือด สายตาดูหม่นหมอง ขณะเดียวกันมือทั้งสองข้างกลายเป็นกระดูก ดูแล้วช่างแปลกประหลาดนัก
นี่ทำให้หานลั่วสุ่ยพูดออกมาด้วยความแปลกใจ “นายท่าน เขาเป็นอันใดอย่างนั้นหรือ?”
“สังเวย!” ลู่เฉินตอบกลับ
“สังเวย?” หานลั่วสุ่ยสงสัย ฟาเทียนก็เช่นกัน
ชายหนุ่มจึงอธิบายออกมา “คือการขายกายเนื้อของตนเพื่อความอยู่รอด แต่กายเนื้อนี้จะถูกกลืนกิน!”
“กลืนกิน?” ฟาเทียนและหานลั่วสุ่ยหวาดกลัวขึ้นมา
ลู่เฉินขานรับ “ถูกราชันย์กระดูกภูตกลืนกิน!”
“ราชันย์กระดูกภูต
