่าเหมันต์สงัดก็ตะโกนขึ้นมา “เมื่อครู่เป็นเพราะข้าไม่สนใจเท่านั้น”
“โอ้? อย่างนั้นหรือ?”ลู่เฉินเผยรอยยิ้มประหลาด
ราชาหมาป่าเหมันต์สงัดอ้าปาก ครั้งนี้กลุ่มหมอกสีดำพุ่งตรงไปยังลู่เฉิน ก่อนจะล้อมรอบลู่เฉินอยู่ตรงนั้น
ฟาเทียนและหานลั่วสุ่ยเริ่มกังวลใจขึ้นมาอีกครั้ง
ผู้อาวุโสกระดูกที่เฝ้ามองอยู่ตรงนั้นพึมพำออกมา “ตอนนี้ ถึงเวลาตายแล้ว!”
ตาย? จะเป็นไปได้อย่างไร?
ลูกไฟของลู่เฉินค่อย ๆ จัดการหมอกเหล่านี้จนหมดสิ้นไป ชายหนุ่มมองไปยังราชาหมาป่าเหมันต์สงัด “เอาอีกสิ!”
“รนหาที่ตาย!” ราชาหมาป่าเหมันต์สงัดบันดาลโทสะ กางกรงเล็บบนอุ้งเท้าขวาแล้วตะปบลงไป
ลู่เฉินเปิด ‘กำแพงพันชั้น’ แปดร้อยชั้นออกมา มันทำลายกำลังไปถึงหกร้อยชั้น ผงสีทองลอยออกไปที่ร่างของราชาหมาป่าเหมันต์สงัด ทำให้มันกลายเป็นรูปปั้นหมาป่าสีทองในทันที
แต่ราชาหมาป่าเหมันต์สงัดไม่ได้เป็นเพียงสัตว์ร้ายธรรมดาทั่วไป ดังนั้นเมื่อมันคำรามออกมา ก็ทำให้เศษผงสีทองเหล่านั้นกระเด็นออกไปจากร่างกายทันที
มันสบถว่า “เจ้ามนุษย์ชั้นต่ำ ไปตายซะ!”
ราชาหมาป่าเหมันต์สงัดพ่นลมหายใจออกมา
ครั้งนี้แตกต่างกับครั้งก่อน เพราะมวลอากาศครั้งนี้มีความเร็วเป็นอย่างมาก
ตูม!
เสียงโครมครามดังขึ้น พลังอันแข็งแกร่งนี้ยังทำให้ลู่เฉินกระเด็นออกไป
แต่พลังส่วนใหญ่ก็ถูก ‘กำแพงพันชั้น’ ต้านทานไว้ได้ ลู่เฉินจึงไม่เป็นอันใดมาก
ราชาหมาป่าเหมันต์สงัดคำรามแล้วกระโจนตัวออกไป มันคิดจะเหยีย
