้าได้!” ฟาเทียนพูดราวกับว่าเขาเชื่อในความแข็งแกร่งของลู่เฉิน
เถียนอวิ๋นเมิ่งตะคอกอย่างเย็นชา “เฮอะ พูดไม่ดูพลังของตนเอง!”
หลังจากพูดจบ หมอกหิมะบนร่างกายของเถียนอวิ๋นเมิ่งก็ท่วมท้นออกมา มันพัดไปทั่วร่างของฟาเทียน แต่ฟาเทียนก็ไม่ใช่คนที่ชอบยอมแพ้ใคร เขาชกหมัดออกไปทันที!
เงากำปั้นปะทะกับหมอกหิมะเย็นจัด ก่อตัวเป็นพลังสองกลุ่มปะทะกัน
แต่หลังจากที่ทั้งสองต่อสู้กัน กลับไม่มีใครทำอันใดอีกฝ่ายได้เลย
ด้วยเหตุนี้เถียนอวิ๋นเมิ่งจึงเริ่มไม่สบอารมณ์ ภูตผีต่างพากันปรากฏขึ้นบนร่างกายของเขา และยิ่งไปกว่านั้นยังแบ่งจากหนึ่งตนเป็นสิบตน!
โดยสิบตนนี้หน้าตาเหมือนกันไม่ผิดเพี้ยนสักตน
ฟาเทียนขมวดคิ้ว มองเถียนอวิ๋นเมิ่งที่กำลังหัวเราะ “หลวงจีนน้อย ถ้าเจ้ากลัว ยอมจำนนก็สายไปแล้ว หากข้าโจมตี เจ้าจบเห่แน่!”
หลังจากได้ยินคำพูดของเถียนอวิ๋นเมิ่ง ฟาเทียนก็หัวเราะแล้วพูดว่า “แม้ว่าเจ้าจะมีร่างแยกมากมาย แต่เจ้าก็ทำร้ายข้าไม่ได้หรอก!”
“ข้าจะบอกให้รู้ว่าข้าน่ากลัวแค่ไหน!” เถียนอวิ๋นเมิ่งทั้งสิบยิงไอเย็นนับไม่ถ้วนออกมาทันที ซึ่งไอเย็นเหล่านี้ก็กลายเป็นเงาดาบ โจมตีฟาเทียนเข้าจัง ๆ
และเพราะฟาเทียนมีการป้องกันที่แข็งแกร่ง เขาจึงปล่อยให้เงากระบี่น้ำแข็งเหล่านี้โจมตีพลางพูดติดตลกว่า “ดูสิ ความแข็งแกร่งแค่นี้ เจ้ายังกล้าประลองกับผู้อาวุโสของข้าอีกหรือ?”
เถียนอวิ๋นเมิ่งแปลกใจ “เจ้าอยู่แค่ขั้นแปลงเซียนระดับสมบูรณ์พร้อมไม่ใช่
