ความเคารพ
คนจากสำนักอื่นและผู้ที่แยกตัวมาฝึกฝนบางส่วนต่างก็สงสัย “นี่คือหมอเทวดาที่เอาชนะแดนศักดิ์สิทธิ์เมฆาสงัดได้หรือ?”
“ใช่ คือเขา!”
“เขาเก่งเพียงนั้นเชียวหรือ?”
“ว่ากันว่าเขายังสามารถเอาเอาชนะห้ามือสังหารจากเจ็ดมือสังหารแห่งแดนทักษิณาได้ด้วย!” บางคนเล่าเรื่องราวของลู่เฉินออกมา
ทันใดนั้น ชายหนุ่มก็กลายเป็นผู้ที่หลาย ๆ คนต่างก็แสดงความนับถือขึ้นมา
แต่ยังมีบางคนที่ไม่คิดว่าลู่เฉินจะมีความสามารถเช่นนั้นได้ ดังนั้นจึงยังคงพูดติฉินนินทาลับหลังอยู่
ลู่เฉินไม่สนใจแต่มองไปยังคนคนหนึ่ง
คนผู้นั้นคือหานลั่วสุ่ย
“เจ้านำทุกคนไปรวมตัวกันที่ประตูทางเข้าเมือง วันรุ่งขึ้น ข้าจะพาพวกเจ้าไปยังสำนักเหมันต์สงัด”
หานลั่วสุ่ยขานรับ “ขอรับ!”
หลังจากนั้น หานลั่วสุ่ยก็นำทุกคนออกเดินทาง ฟาเทียนมองไปรอบ ๆ พลางกระซฺิบเบา ๆ ว่า “ผู้อาวุโส ทำไมข้าถึงรู้สึกว่าบริเวณรอบ ๆ นี้มีบางคนกำลังคิดเรื่องชั่วร้ายกับพวกเราอยู่?”
