บทที่ 451 คิดซุ่มโจมตี? จะตายอย่างไรก็ไม่รู้!
เมื่อเงานี้ได้หลอมรวมอยู่ภายในไอมาร ถ้าหากไม่ได้มีวิญญาณที่แข็งแกร่ง ก็ไม่สามารถสัมผัสถึงการมีอยู่ของมันได้
แต่ลู่เฉินสามารถดูออกได้ในทันที และเมื่อมองอย่างละเอียด ยังสามารถมองเห็นเค้าโครงของราชาอินทรีเพลิงได้
ขณะนั้นราชาอินทรีเพลิงคิดว่าหากใช้เคล็ดวิชาเงาวิญญาณมาร จากนั้นจึงค่อยหลอมรวมท่ามกลางไอมารที่รุนแรง อาจจะทำให้ลู่เฉินไม่สามารถมองเห็นตนได้
ดังนั้นเมื่อราชาอินทรีเพลิงเข้ามาใกล้จึงยิ้มย่องขึ้นมาภายในใจ “รอให้ข้าเข้าไปในร่างของเจ้า เจ้าจะต้องตายแน่นอน!”
ราชาอินทรีเพลิงรู้สึกพึงพอใจขณะที่กำลังเข้าใกล้
ทันทีที่ได้พบลู่เฉิน ราชาอินทรีเพลิงจึงดีใจ ก่อนจะพุ่งทั้งเงาเข้าไปยังภายในร่างของชายหนุ่ม และเข้าไปยังพื้นที่ว่างในจิตเขา จากนั้นก็เผยรอยยิ้มพึงพอใจออกมา “เจ้าหนุ่ม ในที่สุดข้าก็จับเจ้าได้แล้ว!”
อย่างไรก็ตาม ภายในพื้นที่จิตนั้นมืดสนิทจนไม่สามารถมองเห็นสิ่งใดได้
รอยยิ้มของราชาอินทรีเพลิงค่อย ๆ จางหายไป เมื่อหมุนตัวคิดจะออกไปจากภายในพื้นที่จิตนี้กลับพบว่าด้านหลังก็มืดสนิท ทำให้เขาไม่สามารถหาทางออกได้
“เกิดอันใดขึ้น?” ราชาอินทรีเพลิงรู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมา
ขณะนั้นเอง วิญญาณของลู่เฉินได้กลายเป็นเงาคนลอยมาอยู่ตรงหน้าราชาอินทรีเพลิง “ไม่เรียนรู้แล้วยังกล้ามาอีกหรือ?”
เมื่อเห็นวิญญาณของลู่เฉิน ราชาอินทรีเพลิงจึงคิดว่าตนมีโอกาสแล้ว ดังนั้นจึงจ้
