ละสะท้อนไปทั่วบริเวณ
อาไท่ร้อนใจขึ้นมา ก่อนจะหันไปมองลู่เฉิน “ท่านหมอลู่ ข้ารู้ว่าใกล้ ๆ นี้มีถนนสายเล็ก ๆ อยู่สายหนึ่ง ขอเพียงแค่พวกเราเข้าไปยังถนนเส้นเล็กน้อยก็จะปลอดภัย”
ใครจะรู้ว่าชายหนุ่มเพียงตอบกลับสั้น ๆ ว่า “ไม่ต้อง ให้พวกเขามาเถิด”
“ว่าอย่างไรนะ?” อาไท่ชะงักไปครู่หนึ่ง
ฟาเทียนก็รู้สึกตกใจเช่นกัน “ผู้อาวุโส นี่มากเกินไปแล้ว อีกทั้งทั่วทั้งภูเขายังเต็มไปด้วยผู้ฝึกวิถีมารอีก”
“คนเหล่านี้คงไม่เกินขั้นก่อกำเนิดไปมากนัก ทว่าจุดนี้ แม้แต่การป้องกันของข้าก็ไม่สามารถทำลายได้” ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงดูถูก
ฟาเทียนรู้ว่าแม้แต่ผู้ฝึกตนขั้นแปลงเซียน ลู่เฉินก็ไม่สนใจ ดังนั้นแทบไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นตอนนี้เลย
ผู้อาวุโสม่อที่อยู่ในมุมมืดเผยรอยยิ้มประหลาด “เจ้าหนุ่ม เจ้าคิดจะสู้กับคนมากมายเช่นนี้เพียงผู้เดียวหรือ?”
“อย่าพูดถึงขั้นก่อกำเนิดพวกนี้ แม้จะเป็นขั้นแปลงเซียนหลายคนก็ไม่ใช่ปัญหา”
“เจ้าอวดดีให้น้อยลงหน่อยเถิด” เมื่อผู้อาวุโสม่อพูดจบก็ถ่ายทอดคำสั่งออกมาอีกครั้ง หลังจากนั้นผู้คนขั้นก่อกำเนิดมากมายก็ออกมา คิดจะโจมตีลู่เฉินจากบนท้องฟ้า
ทว่าชายหนุ่มเปิดกำแพงพันชั้นทั้งหกร้อยชั้น และยืนอยู่บนก้อนหิน พลางมองพวกเขาด้วยรอยยิ้ม “มาเถิด”
คนเหล่านี้เริ่มโจมตีอย่างบ้าคลั่งและเป้าหมายก็คือลู่เฉิน
แต่เมื่อโจมตีออกไปแล้ว พวกเขาถึงรู้สึกเสียใจขึ้นมา
เห็นเพียงเมื่อการโจมตีมากมายเหล่านั้นตกลงสู
