ถควบคุมทุกสรรพสิ่งได้”
“ทุกสรรพสิ่ง?” เยี่ยไห่โหรวรู้สึกว่าอีกฝ่ายกำลังโม้
แต่ผู้ใดจะคิดว่าลู่เฉินจะเพิ่มอักขระยันต์ลงในไข่มุกโดยไม่คาดคิด ซึ่งทำให้เยี่ยไห่โหรวถูกดูดเข้าไปในศาสตราวุธ
สิ่งนี้ทำให้เยี่ยไห่โหรวเป็นกังวล “เจ้าทำอันใดลงไป?”
“ยันต์ปิดผนึกสมบัติสามารถทำให้วิญญาณอาวุธของศาสตราวุธอยู่ในอาวุธอย่างเชื่อฟัง และจะไม่ออกมาถามข้า” คำพูดของลู่เฉินทำให้เยี่ยไห่โหรวโกรธ แต่นางก็สงบลงอย่างรวดเร็ว
เนื่องจากเยี่ยไห่โหรวหัวเราะเมื่อเขารู้ว่าลู่เฉินแตกต่างจากคนทั่วไป “ดูสิ เจ้าผ่านการยอมรับสองครั้งแล้ว”
“แล้วอย่างไร?”
“ข้ายอมรับว่าเจ้าเป็นนายคนใหม่ของข้า มีปัญหาอันใดหรือไม่?” เยี่ยไห่โหรวยิ้มอย่างอ่อนโยน
“ตอนนี้เจ้าไม่ดื้อรั้นแล้วสินะ เหตุใดถึงประนีประนอม?”
“คุณชายน้อย นี่คือสิ่งที่ข้าเรียกว่ารู้สถานการณ์ปัจจุบัน” หญิงสาวกล่าวด้วยรอยยิ้ม
แต่ลู่เฉินไม่คิดว่านางรู้สถานการณ์ปัจจุบัน ดังนั้นเขาจึงเพิ่มอักขระยันต์บนไข่มุก และหลังจากที่เยี่ยไห่โหรวขาดการติดต่อกับโลกภายนอก นางก็ยิ่งกังวลมากขึ้น “คุณชายน้อย เจ้าทำอย่างนี้ไม่ได้นะ”
“นอกจากเรื่องไร้สาระ เจ้าก็ไม่มีประโยชน์อันใดใช่หรือไม่?”
“ข้า ข้ามีประโยชน์มากมาย” เยี่ยไห่โหรวเริ่มอธิบาย
ลู่เฉินยิ้ม “โอ้? มาลองฟังกัน”
ใบหน้าของเยี่ยไห่โหรวเต็มไปด้วยความหดหู่ใจ “ข้าสามารถซักผ้าและทำอาหารให้เจ้าได้”
ลู่เฉินส่ายหัวอย่างจนปัญญา “คนอย่างข้า ดูเหมือนข
