ั้นเขาจึงมีท่าทีสงบลงและพูดว่า “ดูเหมือนว่าข้าต้องดูว่าข้าจะทำให้ซุนกู่กลับมามีสติได้หรือไม่”
“เจ้าทำให้เขากลับมามีสติได้จริงหรือ?” หลิวเซียนถาม
“อืม”
หลังจากหลิวซานพูดจบ ลู่เฉินก็มองอีกฝ่ายแล้วกล่าวว่า “เจ้าอยากออกไปหรือไม่?”
หลิวซานรู้สึกหดหู่ใจทันที “ข้าบอกเจ้าไปมากขนาดนี้แล้ว ถ้าข้ารอดชีวิตออกไปได้ในตอนนี้ ข้าคงจะถูกหัวหน้าค่ายจับตัวไปฆ่าอย่างแน่นอน!”
“เช่นนั้นก็ดีเลย เจ้าสามารถล่อเขาออกมา” ลู่เฉินมองไปที่หลิวซานด้วยรอยยิ้ม
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลิวซานก็สั่นสะท้าน “เจ้า เจ้าต้องการที่จะฆ่าข้าหรือ?”
“วางใจเถิด ข้าจะรวมแมลงวิญญาณเข้าไปในร่างกายของเจ้า มันจะปกป้องเจ้าเอง” หลังจากที่ลู่เฉินพูดจบ เขาก็ให้กุ่ยเจี๋ยออกมา
เดิมทีกุ่ยเจี๋ยล่องหนอยู่ แต่ภายใต้การเรียกหาของลู่เฉิน จึงได้ปรากฏตัวขึ้นมาทันที
เมื่อเห็นสิ่งแปลกประหลาดเช่นนี้ หลิวซานก็หวาดกลัวเล็กน้อย “นี่มันคือสิ่งใดกัน?”
“ไม่ต้องบอกเขาว่าคือสิ่งใด”
หลังจากที่ลู่เฉินพูดจบ เขาก็ให้กุ่ยเจี๋ยผสานเข้ากับจิตวิญญาณของหลิวซาน ส่วนหลิวซานพูดอย่างกระวนกระวายใจว่า “ถ้าเช่นนั้น ข้าควรทำอย่างไรต่อไป?”
“ตอนนี้ทุกคนรู้ว่าร่างกายของเจ้าถูกทำลาย มีเพียงวิญญาณของเจ้าเท่านั้นที่ยังคงอยู่ และถ้าวิญญาณของเจ้าปราศจากพันธนาการ พันธมิตรชิงรากวิญญาณก็จะรู้เช่นกัน ดังนั้นเจ้าต้องแสร้งทำเป็นแอบออกไป และซ่อนตัวบนวัตถุบางอย่าง ส่วนข้าจะแกล้งทำเป็นวิ่งไล่เจ
