นมา ส่วนฟาเทียนและซูฮวาอวิ๋นรู้ว่าที่ลู่เฉินเดินไปมาพลางทำบางสิ่งทั้งวันนั้นก็เพื่อทำสิ่งนี้นั่นเอง
เมื่อคนอื่น ๆ ได้ยินว่ามีค่ายกล จึงเริ่มมองไปรอบ ๆ บางคนถึงกับบินขึ้นไป
เห็นเพียงบินขึ้นไปสูงเพียงไม่กี่ชั้นก็ปรากฏเขตแดนขึ้นมา มันขัดขวางพวกเขาไว้ภายใน ทำให้ทุกคนตกลงมา แต่ละคนจึงรู้สึกประหลาดใจยิ่งนัก
เมื่อสวีเตาได้สติกลับมาก็เอ่ยว่า “นายท่าน หลิวซานนั่น…เขา?”
“เขาซ่อนตัวอยู่ในสถานที่แห่งหนึ่ง ตอนนี้ข้าจะไปพบเขาเสียหน่อย พวกเจ้าจงรออยู่ที่นี่” สิ้นคำนั้น เขาก็หายตัวไปทันที
ทุกคนพากันสูดหายใจเข้าเต็มปอด
บางคนยังพึมพำออกมาว่า “เพียงแค่ขั้นหลอมแก่นแท้คนหนึ่ง เหตุใดจึงหายไปง่าย ๆ เช่นนี้?”
“ใช่ เพียงแค่พริบตาเดียว ช่างน่ากลัวเสียจริง”
สวีเตายังคงถูกพลังของลู่เฉินทำให้หวาดกลัว แต่ฟาเทียนนั้นมีความคุ้นชินไปเสียแล้ว ส่วนซูฮวาอวิ๋นได้แต่ถอนหายใจออกมา
อย่างไรก็ตาม ขณะนั้นภายในโรงหมอยังมีอีกคนหนึ่ง และเขาก็คือผู้เฒ่ามู่ผู้นั้น
ผู้เฒ่ามู่ติดตามอยู่นาน โดยเฉพาะภาพที่ลู่เฉินควบคุมเข็มเกลียวสวรรค์นั้นทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวเป็นพิเศษ จึงพึมพำอยู่ภายในใจ ‘เคล็ดวิชาแบ่งเข็ม เจ้าหนุ่มผู้นี้ ช่างคาดเดาได้ยากเสียจริง’
ภายในห้องใต้หลังคาในโรงหมอ หลิวซานแอบซ่อนตัวอยู่ภายในห้องลับนั้น
เห็นเพียงเขามองไปรอบ ๆ และเมื่อเห็นว่าทุกอย่างถูก ‘ปิดตาย’ ก็ถอนหายใจคลายกังวลออกมา “ข้าหลบอยู่ที่นี่ หวังว่าเจ้าคงจะหาไม่
