บทที่ 401 มีคนขโมยแมลงอมตะไป
หลังจากเห็นลู่เฉินดูดซับแมลงประหลาดเหล่านั้นอย่างชำนาญ แมลงปอเลือดและแมลงอมตะที่อยู่ข้างนอกก็กลัวเกินกว่าจะอยู่ต่อ จึงคิดที่จะหลบหนี
แต่ในยามนี้เสียงของลู่เฉินดังขึ้นมาว่า “คิดจะหนีหรือ?”
แมลงปอเลือดและแมลงอมตะหันกลับมามองลู่เฉินที่อยู่ในเขตแดน
ยามนี้ลู่เฉินมีไอแมลงแปลก ๆ ทั่วร่างกายของเขา และพวกมันไม่เคยเห็นไอแมลงแปลก ๆ นี้มาก่อน ซึ่งทำให้ถึงกับงงงวย แต่ก็ไม่อยากที่จะอยู่ต่อ จึงแค่นเสียงหึแล้วเอ่ยว่า “เจ้าจะทำอันใดได้ หากข้าหนี?”
หลังจากพูดแล้ว แมลงปอเลือดก็คิดที่จะหลบหนี
เม็ดยาสีขาวที่สี่ของลู่เฉิน ‘เม็ดยาแมลง’ ได้ก่อตัวแล้ว ซึ่งหมายความว่าเขาสามารถใช้พลังของ ‘เม็ดยาแมลง’ นี้ได้
เห็นเพียงว่าไอแมลงใน ‘เม็ดยาแมลง’ ก็คือความเข้มข้นของปราณในร่างกายหลายสิบเท่า
เมื่อเขาเปลี่ยนพลังปราณในร่างกายให้เป็นไอแมลง พลังแมลงของลู่เฉินก็เพิ่มสูงขึ้น
ไม่เพียงเท่านั้น หลังจากที่ได้ ‘เม็ดยาแมลง’ มาแล้ว เขาก็สามารถสำแดงพลังที่เกี่ยวข้องกับแมลงได้มากขึ้นอีกด้วย
เห็นเพียงลู่เฉินขบคิดแล้วสร้างเขตแดนแห่งความมืดรอบ ๆ แมลงปอเลือดและแมลงอมตะ เมื่อเขตแดนนี้ดักจับแมลงอมตะได้ มันก็กลายเป็นตาข่ายทันที ขณะเดียวกันตาข่ายก็พันทั้งสองแมลงนี้ไว้จนพวกมันรู้สึกว่าพลังของตนดูเหมือนจะถูกผูกมัดด้วยบางสิ่ง
สิ่งนี้ทำให้แมลงปอเลือดตกใจ “เจ้าทำอันใดกับข้า?!”
“ตาข่ายจับแมลง หรือที่เรียกว่าตาข่ายดั
