บทที่ 394 ป้อมรากวิญญาณแมลง สถานที่ที่ไม่สามารถใช้เคล็ดวิชาได้!
“พูดเรื่องไร้สาระให้น้อยลง แล้วรีบนำทางไปเถิด!” ลู่เฉินพูดเพียงสั้น ๆ ก็ทำให้สวีเตาต้องก้มหน้าก้มตานำทางต่อไป
ซูฮวาอวิ๋นกระวนกระวายใจขึ้นมา แต่เมื่อมองลู่เฉินและอีกคนที่เดินนำอยู่ด้านหน้านั้น เขาจึงทำได้เพียงเดินตามไปอย่างเงียบ ๆ
เพียงไม่นานก็มาถึงด้านข้างของกองกระดูกเหล่านี้ และรอบ ๆ นี้ก็เริ่มเกิดเสียงบางอย่างขึ้นมา
ลมหายใจถัดมา ฝูงผึ้งตัวเล็กที่ปีกมีแสงสว่างสีดำจึงบินออกมา และผึ้งเหล่านี้เริ่มแรกเป็นเพียงภาพเสมือน จนสุดท้ายก็กลายเป็นร่างกายขึ้นมา
‘ผึ้งวิญญาณ’ สวีเตาคิดไม่ถึงว่าเมื่อเข้ามายังที่แห่งนี้จะพบแมลงที่น่ากลัวเพียงนี้ได้
ซูฮวาอวิ๋นราวกับเสียสติไปแล้ว “ว่ากันว่ามันสามารถกลายเป็นเงาภูตผี และยังกลายเป็นผึ้งพิษที่มีกายเนื้อได้ ยิ่งไปกว่านั้น เหล็กพิษในร่างกายของพวกเขานั้นรุนแรงมาก สามารถแทงทะลุเคล็ดวิชาป้องกันของผู้อื่น และเข้าสู่ร่างกายได้ภายในทันที”
สวีเตาหวาดกลัวขึ้นมา “เราไปกันเถิด”
เมื่อพูดจบ สวีเตาพลันรีบวิ่งไปด้านหลังลู่เฉินทันที และซูฮวาอวิ๋นก็หวาดกลัวขึ้นมาเช่นกัน
แต่ลู่เฉินกลับพูดขึ้นมาว่า “มาพอดี!”
มา?
ทั้งสองไม่รู้ว่าเขาหมายความว่าอย่างไร มีเพียงลู่เฉินเท่านั้นที่รู้ว่าตนสามารถกลืนกินพลังของแมลงเหล่านี้ได้ เพื่อให้ตนสามารถซึมซับเม็ดยาสีขาว ‘เม็ดยาแมลง’ ซึ่งเป็นเม็ดยาที่สี่ได้
ดังนั้นลู่เฉินจึงเดินออ
