เข้าไป ทำให้ไอปีศาจภายในค่ายกลพลุ่งพล่าน
จากนั้นจึงดูเหมือนเกิดกระแสน้ำวนขนาดใหญ่ภายในค่ายกล ทำให้ไอปีศาจภายในค่ายกลนี้มีความแข็งแกร่งอย่างมหาศาล และเมื่อถูฉีเห็นกระแสน้ำดังกล่าวจึงยิ่งรู้สึกหวาดกลัวมากขึ้น “น่า น่ากลัวมาก!”
ชายหนุ่มกลับยิ่งรู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างมาก “ไม่เลว ทำต่อไป!”
มนุษย์หินตะโกนขึ้นมา “ไปตายซะ!”
กระแสน้ำวนนั้นกลายเป็นกลุ่มก้อนไอปีศาจที่ถูกบีบอัดเข้าด้วยกัน และพุ่งออกมานอกค่ายกล ก่อนจะเข้าสู่ร่างกายลู่เฉินอย่างรวดเร็ว
‘เม็ดยามาร’ นี้ ดูดซับอย่างบ้าคลั่ง ดูราวกับถูกทำให้มีความชุ่มชื่นมากขึ้น
ทว่ามนุษย์หินไม่รู้ แต่เมื่อมันเห็นว่าร่างกายของลู่เฉินดูราวกับหลุมลึกที่ไม่สิ้นสุดยามเมื่อดูดซึมซับไอปีศาจนี้เข้าไปนั้น เขาจึงเริ่มกังวลใจขึ้นมา “ไอปีศาจมากมายเช่นนี้ เจ้าสามารถซึมซับได้ทั้งหมด?”
“เจ้าคิดว่าอย่างไรเล่า?” ชายหนุ่มแสยะยิ้มชั่วร้ายออกมา
“เป็นไปไม่ได้! แม้แต่ข้ายังไม่ดูดซับไอปีศาจมากมายเช่นนี้!” มนุษย์หินยังคงไม่เชื่อ
ลู่เฉินเผยรอยยิ้มเย็นชา “นั่นคือเจ้า ไม่ใช่ข้า!”
มนุษย์หินกัดฟันกรอด “เจ้ารอก่อนเถิด ข้าจะสร้างไอปีศาจให้มากกว่านี้!”
เมื่อพูดจบ มนุษย์หินจึงสร้างกระแสน้ำวนขนาดใหญ่ต่อไป
ลู่เฉินไม่ได้ทำลายค่ายกลในทันที เพราะเขาไม่ต้องการให้อีกฝ่ายหนีไปเสียก่อน ดังนั้นเขาจึงเปลี่ยนแปลงค่ายกล และเพิ่มบางสิ่งเข้าไปใหม่ ทำให้อีกฝ่ายไม่สามารถหลบซ่อนได้
แต่มนุษย์หินไม่รู้
