นั้น หลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วยาม ค่ายกลนี้ยังควบแน่นเป็นโซ่ลำแสงสีทองจำนวนนับไม่ถ้วน และโซ่เหล่านี้ก็พันรอบชายร่างทอง ทำให้ชายร่างทองถูกขังอยู่ตรงนั้น
“ไอ้สารเลว!” ชายร่างทองอยากหลุดพ้นแต่เขาทำไม่ได้
ลู่เฉินกลับชี้ไปยังเหนือศีรษะของเขาและพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ข้าได้เพิ่มไข่มุกรวบรวมวิญญาณเข้าไปในค่ายกล และไข่มุกนี้สามารถดูดซับไอวิญญาณอันทรงพลังได้ ดังนั้นไม่ว่าเจ้าจะใช้เคล็ดวิชาที่ทรงพลังเพียงใด มันก็จะถูกค่ายกลรอบ ๆ นี้ดูดซับไว้” จากนั้นก็จะแปลงเป็นพลังที่จำเป็นสำหรับค่ายกลนี้”
“บัดซบ!” เมื่อได้ยินเช่นนี้ ชายร่างทองก็หยุดโจมตีทันที จากนั้นก็รวบรวมพลังคิดจะทำลายค่ายกล แต่ชายหนุ่มกลับเดินออกไป
ชายร่างทองส่งกระบี่สีทองจำนวนนับไม่ถ้วนออกมา ทว่าเขามี ‘กระจกนภาวิญญาณ’ ชายร่างทองจึงไม่สามารถทำร้ายเขาได้เลย และทำได้เพียงพูดด้วยโทสะว่า “เมื่อข้าฟื้นตัวแล้ว ข้าจะทำลายค่ายกลนี้อย่างแน่นอน จากนั้นก็จะฆ่าเจ้าเสีย!”
“เจ้าไม่มีโอกาสหรอก!” ชายหนุ่มว่า
“ฮึ่ม!” ชายร่างทองตะคอกและหยุดโจมตีลู่เฉิน
ทว่าลู่เฉินได้เดินมาหาชายร่างทองและแตะหลังอีกฝ่ายด้วยมือข้างหนึ่ง ชายร่างทองไม่รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังจะทำอันใด เขาจึงพูดจาดูถูกอยู่ตรงนั้น “ข้าบอกเจ้าแล้ว เจ้าทำลายร่างกายของข้าไม่ได้!”
“นั่นไม่จำเป็น” สิ้นคำ เขาก็เริ่มดูดซับพลังของชายร่างทอง จากนั้นเสริมจุดหยางด้วย ‘ตัวคน’ และกระบวนการนี้ก็เท่ากับ ‘กลืนกิน’ พลังปรา
