ม่มีความสามารถเช่นนั้น และยังคงเกลี้ยกล่อมให้ลู่เฉินปล่อยพวกเขาไป ในขณะที่ชายหนุ่มสาวเท้าเข้าไปหาพวกเขา และวางมือข้างหนึ่งบนจิตวิญญาณของหลิงหั่วซา
หลิงหั่วซารู้สึกกระวนกระวายเล็กน้อย “มัน มันแข็งแกร่งมาก!”
“มันแข็งแกร่งมากจริง ๆ แต่พลังที่ข้าใช้ก็ไม่น้อย!” ลู่เฉินแสยะยิ้มชั่วร้าย หลิงหั่วซาไม่รู้ว่าเขาหมายถึงอันใด แต่ลมหายใจถัดมา เขาก็ต้องรู้สึกหวาดกลัวยิ่งขึ้น
เห็นเพียงว่าลู่เฉินดูดซับพลังของจิตวิญญาณนี้ไปโดยตรง จากนั้นก็ใช้พลังนี้เพื่อเติมพลังหยาง ‘ยาเม็ดมนุษย์’ ของเขา
หลิงหั่วซามองพลังจิตของเขาค่อย ๆ หายไปทีละน้อย และในที่สุดก็กลายเป็นดั่งเศษแก้ว สุดท้ายก็ถูกอีกฝ่ายบีบจนแตกเป็นเสี่ยง ๆ จนสุดท้ายก็เหลือเพียงวิญญาณที่ถูกคาถาปราบภูตผีเกี่ยวรั้งพันธนาการไว้
“จิต จิตวิญญาณของข้า!” เมื่อเห็นว่าจิตของเขาหายไปหมดแล้ว หลิงหั่วซาก็แทบคลั่ง ในขณะที่หลิงสุ่ยชาซึ่งอยู่อีกฟากหนึ่งรู้สึกหวาดกลัวจับใจ “อย่า อย่าทำลายจิตวิญญาณของข้า!”
