ต่หนานลัวเตือนว่า “ระวังให้ดี พระสนมซูผู้นี้ร่ำเรียนมาจากปรมาจารย์ด้านค่ายกลอันดับหนึ่งของแดนทักษิณา ปรมาจารย์เถียน และยังได้เรียนรู้วิธีการทำลายค่ายกลแบบอื่นด้วย!”
“ข้าไม่สนใจว่าเขาจะเป็นปรมาจารย์เถียนหรือปรมาจารยถู่อันใด ในสายตาข้า ท่านอาจารย์ของข้าเป็นอันดับหนึ่ง!” คำพูดของหนานเหยาทำให้พระสนมซูเย้ยหยัน “ช่างเป็นสตรีที่หยิ่งยโสเสียจริง!”
หนานลัวรีบพูดว่า “พระสนมซู ถ้าท่านไม่มีอันใดทำ ท่านควรออกไปจากที่นี่! มิฉะนั้น ข้าเกรงว่าท่านจะมีปัญหากับองค์จักรพรรดิ!”
“อันใดนะ? เจ้าใช้องค์จักรพรรดิมาข่มเหงข้าหรือ?!” พระสนมซูตะคอก
“มิกล้า แค่เพียงองค์จักรพรรดิมีรับสั่งไม่ให้ทำร้ายนางและหมอเทวดาลู่!” เห็นได้ชัดว่าหนานลัวรู้ว่านางเป็นใคร ดังนั้นเขาจึงรีบเตือนนาง และคำพูดของหนานลัวก็เป็นการเตือนพระสนมซู
ด้วยเหตุนี้พระสนมซูจึงเตือนว่า “ข้าไม่ได้มาเพื่อทำร้ายพวกเขา ข้าแค่ป่วย และข้าอยากจะขอให้หมอเทวดาผู้นี้รักษา ด้วยเหตุนี้จึงมีบางคนล่วงเกินที่สูง ไม่รู้ว่าเบื้องบนลงโทษอย่างไร?”
“แคว้นหนานโยวมีกฎเกณฑ์ หากล่วงเกินที่สูง จะต้องถูกตบปากร้อยครั้ง แต่หากร้ายแรง จะถูกจัดการอีกแบบหนึ่ง!” หนานลัวตอบ
หลังจากได้ยินเรื่องนี้ พระสนมซูก็ยิ้มออกมา “เช่นนั้นหากนางล่วงเกินที่สูง ไม่เห็นพระสนมซูอย่างข้าอยู่ในสายตา เจ้าก็ต้องต้องตบปากนางมิใช่หรือ?”
“พระสนมซู นางมีสิทธิ์พูดถึงท่าน!” หนานลัวตอบ ในขณะที่สนมชูเยาะเย้ย
