งวย
หนานเหยาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากพูดว่า “ข้ากำลังตามหาท่านอาจารย์ของข้า”
หนานเหยารีบมองหาลู่เฉิน “ท่านอาจารย์ แย่แล้ว”
“เกิดอันใดขึ้น?” ลู่เฉินงงงวย และหนานเหยาก็อธิบายว่าเกิดอันใดขึ้น
หลังจากฟังจบ ลู่เฉินก็พูดว่า “ไปดูกันเถอะ”
เมื่อทั้งสองปรากฏตัวอีกครั้ง พวกเขาก็มาถึงลานบ้าน และที่นี่ก็มีคนสลบไสลและถูกวางยาพิษนอนอยู่เต็มพื้น
“ท่านอาจารย์ ดูสิ” หนานเหยาคนนี้ชี้ไปที่คนเหล่านี้ ในขณะที่หนานลัวเริ่มกระวนกระวาย “หมอเทวดาลู่ รบกวนท่านแล้ว”
ลู่เฉินกวาดตามองดูและพบบางสิ่งที่น่าสนใจ แต่เขาไม่ได้พูดอย่างชัดเจน เขาเพียงแค่พูดว่า “อาจจะถูกวางยาพิษ”
“ถูกวางยาพิษ? แล้วเหตุใดพวกเราถึงยังสบายดี?” หนานเหยางุนงง ส่วนหนานลัวก็ไม่เข้าใจเช่นกัน
ลู่เฉินมองไปที่พวกเขาสองคน “ไม่ใช่ว่าพวกเจ้าไม่เป็นไร เพียงแค่พวกเจ้าไม่ได้ถูกพิษร้ายแรง”
“อันใดนะ?” ทั้งสองมองหน้ากัน และลู่เฉินก็ถามว่า “พวกเจ้ารู้สึกว่าใช้พลังไม่ได้หรือไม่?”
ทั้งสองจึงลองทดสอบดู พบว่าใช้พลังไม่ได้ดังคาด นี่จึงทำให้พวกเขาตกใจ ถึงอย่างไรเสียทั้งสองก็เป็นยอดฝีมือขั้นก่อกำเนิด แต่ตอนนี้พวกเขาใช้พลังใด ๆ ไม่ได้ ซึ่งเป็นสัญญาณที่อันตรายอย่างยิ่ง
ลู่เฉินมองพวกเขาด้วยรอยยิ้ม “ไม่ต้องรีบร้อน รอให้ข้าถอนพิษให้พวกเขา แล้วจะถอนพิษให้พวกเจ้า”
ทั้งสองพยักหน้า จากนั้นชายหนุ่มก็เริ่มถอนพิษให้คนเหล่านั้น
ประมาณหนึ่งเค่อต่อมา ลู่เฉินก็มาหาคนผู้หนึ่ง เขานั
