็ว
บุตรศักดิ์สิทธิ์เบิกตากว้าง “เป็นไปไม่ได้!”
เถียนอวิ๋นเมิ่งก่นด่าออกมา “ไปตายเสีย เช่นนี้ยังไม่สามารถทำลายได้!?”
ส่วนผู้เฒ่าทั้งสี่ แต่ละคนต่างก็แปลกใจเป็นอย่างมาก เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่คิดว่าค่ายกลของลู่เฉินจะมีการป้องกันที่แข็งแกร่งเพียงนี้ ส่วนตัวคนทำก็มองไปยังบุตรศักดิ์สิทธิ์ ทั้งยังตั้งใจกล่าวยั่วยุออกมาด้วย “พลังของเจ้า ยังอ่อนแอมากนัก!”
“อ่อนแอ? เจ้ากล้าพูดว่าข้าอ่อนแอ?” บุตรศักดิ์สิทธิ์ร้อนใจขึ้นมาพลางเบิกตากว้างมองไปยังอีกฝ่าย
ทว่าลู่เฉินยังคงนิ่งเฉย เขายิ้มพลางมองไปยังบุตรศักดิ์สิทธิ์ “หากเจ้าไม่ไหว เช่นนั้นจะเป็นตาข้าแล้ว”
บุตรศักดิ์สิทธิ์ตะโกนขึ้นมา “เจ้าคิดว่าเจ้าจะสามารถทำอันใดข้าได้!?”
ชายหนุ่มเผยรอยยิ้มเย็นชาออกมา มือโบกสะบัดธง แล้วพลังของค่ายกลนี้ก็หลอมรวมกันเป็นเงาภูเขาขนาดมหึมา จากนั้นจึงโจมตีไปยังศีรษะของบุตรศักดิ์สิทธิ์ผู้นี้
ตู้ม!
พื้นดินสั่นสะเทือนเล็กน้อย ภูตเฒ่าทั้งสี่พลันตกตะลึงขึ้นมา เถียนอวิ๋นเมิ่งยิ่งหวาดกลัวจนแทบเสียสติ “หรือจะตายแล้ว?”
และในขณะนั้นเอง พลังที่แข็งแกร่งก็ระเบิดออกมาจากภูเขานี้ จากนั้นจึงเกิดเสียงคำรามดังออกมา ภูเขาลูกนี้จึงถูกทำลายลง
เพียงไม่นาน บุตรศักดิ์สิทธิ์ผู้นั้นก็ปรากฏตัวออกมา
เพียงแต่ว่าทันใดนั้นเอง บนร่างกายของบุตรศักดิ์สิทธิ์ได้ปลดปล่อยไอมารออกมา และเปล่งแสงสีม่วงสว่างวาบขึ้นมา ไร้ซึ่งแสงสีทองดั่งเช่นก่อนหน้านี้
“กลายเป็นมา