ยหรือ?” ชายหนุ่มเพียงยิ้มไม่เอ่ยตอบ ทว่าหลังจากนั้นธงในมือของเขาก็โบกสะบัด
คนของแดนศักดิ์สิทธิ์เหล่านั้นมีพลังเพิ่มขึ้นทีละคน
จากนั้นลู่เฉินก็ออกคำสั่ง “ไปจัดการคนที่อยู่ข้างบน!”
คนของแดนศักดิ์สิทธิ์มองหน้ากันแล้วก็ทะยานขึ้นไป ส่วนบุตรศักดิ์สิทธิ์ก็เอ่ยอย่างเย็นชาว่า “รนหาที่ตาย!”
เห็นเพียงบุตรศักดิ์สิทธิ์คนนี้กระโจนออกมา มีแสงสีทองสว่างวาบบนร่างกายของเขา และในเวลาเดียวกัน กระบี่ลำแสงสีทองก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา ครั้นตวัดกระบี่ เงากระบี่อันทรงพลังก็พุ่งเข้าใส่ผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วน และร่างของคนเหล่านั้นก็แหลกออกเป็นชิ้น ๆ ทันที
หนานเหยาเบิกตากว้าง “นี่มัน…”
“พลังรุนแรงมาก!” ลู่เฉินพึมพำกับตัวเอง ส่วนหนานกงมู่ก็ตื่นเต้นมาก ซ้ำยังส่งเสียงให้กำลังใจอยู่ตรงนั้น “บุตรศักดิ์สิทธิ์ทรงพลังมาก!”
“ผู้หญิงคนนี้น่ารำคาญจริง ๆ!” หลังจากพูดจบ ลู่เฉินก็หยิบธนูเงามารออกมา จากนั้นคันธนูก็เริ่มสะสมพลัง
เมื่อเห็นธนูนั้น หนานกงมู่ก็ตะโกนบอกบุตรศักดิ์สิทธิ์ด้วยความตกใจ “บุตรศักดิ์สิทธิ์ เขากำลังจะโจมตีข้า!”
บุตรศักดิ์สิทธิ์ตะคอกออกมา “คิดจะแตะต้องผู้หญิงของข้าหรือ!?”
หลังจากพูดจบ บุตรศักดิ์สิทธิ์ก็เงื้อมือกำลังจะตวัดกระบี่เข้ามา ทว่ากระบี่กลับหลุดออกจากมือบุตรศักดิ์สิทธิ์และหล่นกระแทกลงพื้นโดยตรง ในขณะที่คนอื่น ๆ ของแดนศักดิ์สิทธิ์ก็ถือโอกาสนี้โจมตีอีกฝ่าย
แต่เกราะป้องกันลำแสงสีทองของบุตรศักดิ์สิทธิ์นั้นท
