าคิดอะไรไปมากกว่านี้ หวังอวี่ได้ยินเช่นนั้นจึงเอ่ยถามอย่างสงสัย “แม้แต่สิ่งใดกัน?”
“เขามาหาพวกเราถึงพระราชวังไร้หน้า ย่อมต้องมีจุดประสงค์ซ่อนเร้นอยู่” เถ้าแก่เนี้ยพูดถึงสิ่งที่ตนกำลังคิดออกมา หวังอวี่จึงได้แต่สงสัย “ท่านยายยืนยันแล้ว หรือว่ามีอันใดผิดพลาดอย่างนั้นหรือ?”
“ข้ามักจะรู้สึกว่า เขาสามารถหลบเลี่ยงการทดสอบสมบัติวิญญาณของท่านยายได้” เมื่อเถ้าแก่เนี้ยพูดจบก็กระดกสุราเข้าปากและไม่ได้พูดอะไรต่อไป หวังอวี่จึงประหลาดใจ
ส่วนลู่เฉินนั้นได้มาถึงด้านหน้าของประตูหิน จากนั้นจึงผลักมันเปิดออกเพื่อเดินต่อไปยังด้านหน้า
เมื่อก้าวเข้ามาก็พบว่ามันเป็นเพียงทางเดินมืดสลัว รอบข้างทางเดินเต็มไปด้วยค้างคาว และการโจมตีของค้างคาวเหล่านั้นดูแข็งแกร่งมาก
ทันทีที่ก้าวเข้าไป ฝูงค้างคาวเหล่านี้ก็บินเข้ามา แต่กลิ่นอาย ‘ราชันย์อสูร’ ของลู่เฉินที่แผ่ออกมา ฝูงค้างคาวเหล่านี้จึงบินถอยออกไป ซึ่งภาพดังกล่าวถูกชายชราที่ซ่อนตัวอยู่ในมุมมืดมองเห็นทั้งสิ้น
ชายชรากวาดพื้นผู้นี้ยืนอยู่ไม่ไกลจากตำแหน่งที่ลู่เฉินปรากฏตัวเลือนรางอยู่
“ค้างคาวเหล่านี้ไม่โจมตีเขาจริงหรือ?” ชายชรากวาดพื้นผู้นี้รู้ดีกว่าค้างคาวคืออุปสรรคที่ยากลำบากที่สุดภายในนี้ เป็นเหตุผลที่ทำให้คนภายนอกไม่กล้าเข้ามา แต่อุปสรรคเหล่านี้กลับไม่โจมตีชายหนุ่มสักนิด
นี่จึงทำให้ชายชรากวาดพื้นเต็มไปด้วยความแปลกใจและตามไปอย่างเงียบ ๆ
สำหรับลู่เฉินนั้น เขาเดินตาม
