ทิง ผู้ที่ไปที่นั่นย่อมต้องการผ่อนคลาย นอกจากสุราและอาหารเลิศรสแล้ว ผู้ที่ชื่นชอบไพ่นกกระจอกก็มีไม่น้อย เมื่อทุกคนไม่อยากแพ้ เหล่าแม่นางจึงต้องมีไพ่เก่งพอที่จะตั้งใจ ‘ป้อนไพ่’ ให้แขกผู้เป็นเจ้ามือชนะอย่างแนบเนียนเพื่อให้เขาสุขสำราญ เมื่อทำเช่นนี้บ่อยเข้า แขกเหรื่อก็พากันแวะเวียนมาหาพวกนางมากขึ้นตามไปด้วย
การตั้งวงไพ่นกกระจอกในวันนี้เริ่มขึ้นตั้งแต่ตื่นจากการนอนพักกลางวัน ลากยาวไปจนถึงเวลาที่เมิ่งฉีฮ่วนกลับถึงบ้าน ท่ามกลางความมืดมิดของราตรี สตรีทั้งสี่คนก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดพัก
โชคดีที่มีอวี้จวงและแม่นมอีกสองคนคอยดูแลเด็ก ๆ อีกทั้งเหยียนจื่อเซียงก็มักจะแอบปลีกตัวจากโต๊ะไพ่ไปวิ่งเล่นกับเมิ่งสืออี้และเมิ่งอิงหนิงอยู่บ่อยครั้ง ลูกทั้งสองจึงไม่ได้ถูกปล่อยปละละเลย
เมื่อเมิ่งฉีฮ่วนกลับถึงบ้าน เขาถอดเสื้อคลุมที่เปื้อนหิมะส่งให้เฮ่อเจิ้งเทียน พอได้ยินเสียงหัวเราะอย่างสนุกสนานดังมาจากห้องอุ่น จึงเอ่ยถามขึ้นว่า “วันนี้ที่บ้านมีแขกหรือ?”
“เรียนท่านอ๋อง” พ่อบ้านจวนอ๋องแซ่ฉีเป็นผู้ที่มีกิริยาสุขุมและไม่ค่อยแสดงอารมณ์ทางสีหน้ามาแต่ไหนแต่ไร ทว่ายามนี้บนใบหน้าของเขากลับมีรอยยิ้มประดับอยู่หลายส่วน “เป็นคุณหนูใหญ่ตระกูลเหยียนแห่งร้านจิ่นซิ่ว และคุณหนูตระกูลสวีเจ้าค่ะ ทั้งยังพาแม่นางหลานซั่วจากหอฝานเทียนมาเยี่ยมเยียนท่านอ๋องน้อยและคุณหนูน้อยด้วย ยามนี้พวกนางกำลังเล่นไพ่นกกระจอกเป็นเพื่อนพระชายาอยู่
