บทที่ 603 วิ่งห้าสิบก้าวหัวเราะเยาะวิ่งร้อยก้าว
“ข้าจะเรียบเรียงให้เจ้าฟังใหม่อีกรอบ” เมื่อเห็นสีหน้ามึนงงของหลี่เยว่หาน เมิ่งฉีฮ่วนจึงอดไม่ได้ที่จะผ่อนเสียงให้อ่อนโยนลง “เรื่องมันเป็นอย่างนี้… หลังจากเหมาเด๋อซิงหนีออกมาจากชนเผ่าเร่ร่อนในตอนนั้น น้องสาวทั้งสองคนของเขาก็ถูกจับตัวไป เพื่อแลกกับชีวิตของซินเยว่อี พี่สาวอย่างซินเยว่ชิงจึงยอมสละชีพแทน ต่อมาซินเยว่อีได้แต่งงานกับเพื่อนของเหมาเด๋อซิงในชนเผ่า คนผู้นั้นคอยปกป้องสองพี่น้องมาตลอด และนางก็ได้ให้กำเนิดบุตรชายนามว่าชางว่าง”
“ต่อมา เพื่อนของเหมาเด๋อซิงเสียชีวิตลง พวกผู้ชายในชนเผ่าเร่ร่อนคิดจะครอบครองซินเยว่อี ชางว่างผู้เป็นบุตรชายจึงพลั้งมือฆ่าคนตาย ด้วยเหตุนี้เหมาเด๋อซิงจึงเคยลอบกลับไปที่นั่นครั้งหนึ่ง แต่น่าเสียดายที่ชางว่างก็ยังไม่รอดชีวิต ส่วนซินเยว่อีก็พำนักอยู่ที่เหลียวปี้เลี่ยตงตั้งแต่นั้น โดยไม่กลับไปที่ชนเผ่าเร่ร่อนอีก”
“ทว่าทางชนเผ่าเร่ร่อนไม่รู้ว่ามีจุดประสงค์ใด จึงได้ส่งชางว่างตัวปลอมมาอยู่ข้างกายซินเยว่อี ซึ่งนางก็ยอมรับเขาเป็นบุตรชายปลอม ๆ ทั้งคู่ใช้ชีวิตอยู่ที่เหลียวปี้เลี่ยตงเรื่อยมา จนกระทั่งดินแดนนั้นถูกแคว้นตงฮั่นผนวกรวม และพวกชนเผ่าเร่ร่อนเริ่มกลับมาแผ่อิทธิพลอีกครั้ง ซินเยว่อีเกิดความหวาดกลัวจึงคิดจะหนีออกไปจากที่นั่น” เมิ่งฉีฮ่วนหยุดพูดเพียงเท่านี้ก่อนจะเอ่ยถาม “ฮูหยิน พบจุดน่าสงสัยหรือไม่?”
หลี่เยว่หานไม่ได้
