บทที่ 593 อวี๋เจ๋อฟาง ตัวแทนแห่งตระกูลขุนนาง
เมื่อเลิกประชุมเช้า แม่ทัพสวีกุมแผ่นป้ายขุนนางก้าวเดินเคียงข้างเมิ่งฉีฮ่วน โดยมีใต้เท้าหานจากกรมพระคลังเดินขนาบอีกข้าง เหล่าขุนนางต่างทยอยเดินออกจากวังหลวง หลายคนอดไม่ได้ที่จะส่งสายตาอาฆาตแค้นมายังพวกเขาทั้งสามคนเป็นระยะ
แม่ทัพสวีหัวเราะร่าพลางใช้ศอกสะกิดเมิ่งฉีฮ่วนเบา ๆ “ท่านอ๋องกล่าวได้ถูกต้องยิ่งนัก พอวิชาถลุงเกลือที่ชายหาดเริ่มเห็นผลสำเร็จ พวกตระกูลขุนนางเหล่านี้ย่อมจ้องจะฮุบไปเป็นของตนเองแน่ ยามนี้เราชิงลงมือก่อน ไม่เพียงแต่ใช้พื้นที่อำเภอฮัวซีทดลองวิชาถลุงเกลือ แต่ยังประกาศใช้ระบอบใหม่ที่นั่นด้วย ดูพวกเขาสิ หน้าเขียวหน้าเหลืองกันไปหมดแล้ว!”
ใต้เท้าหานที่เดินอยู่ข้าง ๆ ได้ยินดังนั้นก็ถอนหายใจยาว “ท่านอ๋องทำเพื่อบ้านเมืองและราษฎรแท้ ๆ พวกตระกูลใหญ่เสวยสุขจากหยาดเหงื่อของแผ่นดินมานานหลายปี ถึงเวลาเสียทีที่ต้องเสียสละเพื่อราชสำนักบ้าง”
“แค่เสียสละจะไปพออะไร ควรจะร่วมแรงร่วมใจ ยอมสละชีพเพื่อบ้านเมืองถึงจะถูก!” เสียงของจงเจิ้งอวี่ดังแทรกขึ้นมาแต่ไกล
เมื่อเดินเข้ามาใกล้ จงเจิ้งอวี่ก็ประสานมือคำนับเมิ่งฉีฮ่วน “อวี่คารวะท่านอา”
“สามตำหนักเกรงใจไปแล้ว” เมิ่งฉีฮ่วนพยักหน้าเป็นการตอบรับ
“ท่านอา ข้าขอพูดอย่างตรงไปตรงมาเถิด” จงเจิ้งอวี่รอจนคนเริ่มซาจึงเอ่ยขึ้น “ตามตรงนะ หากข้ามิได้รับจดหมายจากท่านอาล่วงหน้า วันนี้ข้าคงเป็นหนึ่งในผู้ที่ออกตัวคัดค
