ทางไปที่นั่น เขาก็เบาใจลงไปได้มาก
ทว่าถึงจะเบาใจ แต่ความผูกพันย่อมทำให้ไม่อาจตัดใจวางมือได้จริง ๆ
เขาอ่านรายงานศึกเหล่านั้นจนล่วงเข้าสู่ค่อนคืน เมิ่งฉีฮ่วนจึงดับเทียนด้วยความอ่อนเพลีย ถอดเสื้อตัวนอกออกแล้วค่อย ๆ เอนตัวลงนอนเคียงข้างหลี่เยว่หานอย่างเงียบเชียบ
ราวกับมีสัมผัสพิเศษ ทันทีที่เมิ่งฉีฮ่วนล้มตัวลงนอน หลี่เยว่หานที่กำลังหลับปุ๋ยก็ขยับกายเข้าหาและซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของเขาโดยอัตโนมัติ
คนทั้งสองนอนกอดกันกลม เมิ่งฉีฮ่วนรู้สึกว่าหัวใจของเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข
……
ยามเช้า ณ ท้องพระโรง
เนื่องจากต้องเข้าวังเพื่อรายงานตัว เมิ่งฉีฮ่วนจึงได้นอนเพียงไม่นานก็ต้องลุกจากเตียง ตอนที่เขาเข้าวังนั้นท้องฟ้าเพิ่งจะเริ่มสว่าง สองข้างทางเริ่มมีแผงขายอาหารเช้าตั้งวาง เมื่อมองดูเหล่าผู้คนพลุกพล่านที่ใช้ชีวิตอย่างขยันขันแข็ง เมิ่งฉีฮ่วนก็อดไม่ได้ที่จะเกิดความตื้นตันขึ้นในใจ
‘กลิ่นอายแห่งโลกมนุษย์นี่เอง ที่ช่วยเยียวยาจิตใจปุถุชนได้ดีที่สุด’
ตำหนักกว่างหยาง
หลังจากสิ้นเสียงโห่ร้องถวายพระพรขอให้ทรงพระเจริญหมื่นปี เมิ่งฉีฮ่วนก็ได้รายงานความคืบหน้าของนาเกลือในอำเภอฮัวซีต่อฮ่องเต้หลิงอวิ๋นและเหล่าขุนนางอย่างละเอียด อีกทั้งยังนำเกลือสมุทรชุดใหม่ที่นำติดตัวกลับมาด้วยทูลเกล้าฯ ถวายเป็นของขวัญแด่ฮ่องเต้
“ดี! เกลือชุดนี้ละเอียดและบริสุทธิ์ยิ่งกว่าชุดแรกที่เจ้าส่งมาเสียอีก ดูท่าคราวนี้ฮั่นหรงฟูเหรินจะทำความช
