ึงรู้เรื่องพวกนี้ละเอียดนัก?” สวีซิ่งอี้เอ่ยถามอย่างไม่ค่อยยอมแพ้ เรื่องพวกนี้เขาก็พอรู้ แต่เขาน่ะว่างจนมีเวลาอ่านตำราเล่น ๆ ทว่าเมิ่งฉีฮ่วนเป็นคนงานยุ่งล้นตัว จะเอาเวลาที่ไหนมานั่งอ่านตำราไร้สาระพวกนี้!
“คุณชายสวีคงลืมไปว่าข้ามาจากเกาะถงเซิง ที่นั่นมีถ้ำหินงอกหินย้อยที่ลึกลงไปใต้ทะเล ครั้งหนึ่งเพื่อหลบหนีการตามล่า ข้าเคยอาศัยอยู่ในถ้ำนั้นอยู่พักใหญ่ ในนั้นมีค้างคาวสุสานอยู่ไม่น้อย อีกทั้งพิษของมันร้ายกาจยิ่งนัก หากถูกมันทำร้าย ทางเดียวที่จะรักษาได้คือต้องใช้มูลของพวกมันมาทำยาแก้พิษเท่านั้น” เมิ่งฉีฮ่วนตอบโดยแทบไม่ชายตามองอีกฝ่ายเลยแม้แต่นิดเดียว
