ื่อความสบายใจของสามี นางให้คนไปหายางมาทำเป็น ‘ขวดหายใจ’ แบบง่าย ๆ เพียงแค่ครอบหน้ากากลงบนจมูกและปากของผู้ป่วย แล้วบีบตัวขวดเพื่อส่งอากาศเข้าไปแทนการเป่าปาก
เดิมทียางเป็นของหายากและมีราคาแพงยิ่งนัก แม้เมืองเทียนซิงอู่เหอจะไม่ขาดแคลนเงินทอง แต่ก็ไม่มีเหตุผลที่จะทุ่มเงินมหาศาลไปกับเรื่องนี้ ทว่าพอหลี่เยว่หานบอกเมิ่งฉีฮ่วนเพียงประโยคเดียวว่า “หากมีสิ่งนี้ ต่อไปก็ไม่ต้องใช้ปากเป่าลมแล้ว” เมิ่งฉีฮ่วนก็ไม่รอช้า โบกมือสั่งซื้อยางมาถังใหญ่ให้หลี่เยว่หานนำไปประดิษฐ์ทันที
ในช่วงสองเดือนนี้ เมิ่งฉีฮ่วนและหลี่เจี้ยนโบวุ่นอยู่กับการปฏิรูประบบการเมือง ส่วนหลี่เยว่หานก็ทุ่มเทให้กับการกินดีอยู่ดีของราษฎร
การปรับปรุงพันธุ์ข้าวนั้นเรียบง่ายมาก เพียงนำเมล็ดพันธุ์ไปแช่ในหว่านอู้เซิงหนึ่งวันหนึ่งคืนก็เป็นอันใช้ได้ แต่การฝึกฝนเหล่าหมอตัวน้อยในสถานบำบัดราษฎรนี่สิที่ทำให้นางต้องเสียพลังไปไม่น้อย
ยังดีที่เมื่อหลี่เยว่หานสอนคนหนึ่งจนเชี่ยวชาญแล้ว คนผู้นั้นก็สามารถถ่ายทอดวิชาต่อ ๆ กันไปได้ ทุกคนต่างช่วยเหลือและเรียนรู้ซึ่งกันและกันจนก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็ว
หลังจากจัดการเรื่องสถานบำบัดราษฎรเข้าที่เข้าทางแล้ว เมิ่งฉีฮ่วนคิดว่าหลี่เยว่หานจะได้พักผ่อนเสียที ใครจะรู้ว่านางกลับหมกตัวอยู่ในโรงงานถึงสามวัน ก่อนจะถือไหใบเล็กที่บรรจุ ‘เกลือละเอียด’ มามอบให้เมิ่งฉีฮ่วน พร้อมบอกว่านางต้องการจะเผยแพร่วิชาสกัดเกลือ
เมื่อเห็
