านแฝงความน้อยเนื้อต่ำใจ “ถือเสียว่า… ช่วยเติมเต็มความปรารถนาอันแรงกล้าหลายร้อยปีของอวี่เอ๋อร์ไม่ได้หรืออย่างไร?”
“พวกเราไม่มีสิทธิ์ที่จะไปชิงชีวิตของผู้อื่นตามใจชอบ ดังนั้นข้าจะไม่มีวันยอมให้เรื่องที่ไร้เหตุผลเช่นนี้เกิดขึ้นเด็ดขาด” หลี่เยว่หานถอนหายใจ “บางทีอาจจะมีวิธีอื่นอีกก็ได้นะเจ้าคะ?”
เมื่อได้ยินดังนั้น ถังซีฟานก็เงียบไป
เมิ่งฉีฮ่วนตั้งใจฟังการสนทนาของทั้งคู่ แม้เขาจะเป็นคนหัวไว แต่ก็ยังไม่เท่าหลี่เยว่หานที่มองออกในทันทีว่านี่คือการ ‘ชิงร่าง’ หาใช่การเกิดใหม่
ทว่าเขารู้สึกได้ว่าถังซีฟานยังมีความลับบางอย่างที่ยังไม่ได้พูดออกมา ทำให้เขาต้องเพิ่มความระมัดระวังมากขึ้น
“ยังมีอีกวิธีหนึ่ง” ถังซีฟานนิ่งคิดอยู่นานก่อนจะเอ่ยขึ้น “ส่งตัวอวี่เอ๋อร์เข้าไปในแดนราชันไร้เทียมทาน ให้เขากลายเป็นมนุษย์กึ่งอสูรเพื่อฟื้นฟูดวงวิญญาณเป็นเวลาหนึ่งพันปี จากนั้นท่านค่อยใช้พลังผู้ครอบครองทำให้เขากลับคืนสู่ร่างเดิม บางทีเขาอาจจะรอดชีวิตมาได้”
หลี่เยว่หานชะงักไปครู่หนึ่ง “จงเจิ้งอวี่มีชีวิตอยู่มาหลายร้อยปีเพียงเพื่อรอพบท่านอีกสักครั้ง ความปรารถนาของเขาควรจะสิ้นสุดลงที่นี่แล้ว เหตุใดท่านถึงต้องทำให้มันถลำลึกไปกว่าเดิมอีกเล่า?”
ถังซีฟานมิได้ตอบในทันที นางนิ่งคิดแล้วเบนสายตาไปทางเมิ่งฉีฮ่วนก่อนจะกล่าวว่า “หากฉีอ๋องเป็นฝ่ายออกตามหาและรอคอยท่าน จนยอมแลกแม้กระทั่งการทำให้ตนเองกลายเป็นอสุรกายเยี่ยงอวี่เอ๋อร์
